hata

See also hâta, and hätä

Faroese

Etymology

From Old Norse hata, from Proto-Germanic *hatōną, *hatjaną, from *hataz.

Verb

hata

1. to hate

   Antin elskar man tað, ella hatar man tað.

   Either you love it or you hate it.

Conjugation

   Conjugation of hata

hata, v-30
number	singular			plural
person	first	second	third	all
Indicative	eg	tú	hann / hon tað	vit, tit, teir / tær / tey tygum
Present	hati	hatar	hatar	hata
Past	hataði	hataði	hataði	hataðu
Imperative		tú		tit
Present	—	hata !	—	hatið !
Infinitive	hata
Pres. part.	hatandi
Past part. a6	hataður
Supine	hatað

Antonyms

• elska

---

Icelandic

Etymology

From Old Norse hata (“to hate”), from Proto-Germanic *hatōną, *hatjaną, from *hataz.

Pronunciation

• IPA: /ˈhaːta/

  Rhymes: -aːta

Verb

hata weak verb (third person singular past indicative hataði, supine hatað)

1. (transitive, governs the accusative) to hate

   Ég hata þig!

   I hate you!

Conjugation

hata — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að hata
supine (sagnbót)		hatað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		hatandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég hata	við hötum	present (nútíð)	ég hati	við hötum
	þú hatar	þið hatið		þú hatir	þið hatið
	hann, hún, það hatar	þeir, þær, þau hata		hann, hún, það hati	þeir, þær, þau hati
past (þátíð)	ég hataði	við hötuðum	past (þátíð)	ég hataði	við hötuðum
	þú hataðir	þið hötuðuð		þú hataðir	þið hötuðuð
	hann, hún, það hataði	þeir, þær, þau hötuðu		hann, hún, það hataði	þeir, þær, þau hötuðu
imperative (boðháttur)	hata (þú)	hatið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	hataðu	hatiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

hatast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að hatast
supine (sagnbót)		hatast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		hatandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég hatast	við hötumst	present (nútíð)	ég hatist	við hötumst
	þú hatast	þið hatist		þú hatist	þið hatist
	hann, hún, það hatast	þeir, þær, þau hatast		hann, hún, það hatist	þeir, þær, þau hatist
past (þátíð)	ég hataðist	við hötuðumst	past (þátíð)	ég hataðist	við hötuðumst
	þú hataðist	þið hötuðust		þú hataðist	þið hötuðust
	hann, hún, það hataðist	þeir, þær, þau hötuðust		hann, hún, það hataðist	þeir, þær, þau hötuðust
imperative (boðháttur)	hatast (þú)	hatist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	hatastu	hatisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

hataður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	hataður	hötuð	hatað		hataðir	hataðar	hötuð
accusative (þolfall)	hataðan	hataða	hatað		hataða	hataðar	hötuð
dative (þágufall)	hötuðum	hataðri	hötuðu		hötuðum	hötuðum	hötuðum
genitive (eignarfall)	hataðs	hataðrar	hataðs		hataðra	hataðra	hataðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	hataði	hataða	hataða		hötuðu	hötuðu	hötuðu
accusative (þolfall)	hataða	hötuðu	hataða		hötuðu	hötuðu	hötuðu
dative (þágufall)	hataða	hötuðu	hataða		hötuðu	hötuðu	hötuðu
genitive (eignarfall)	hataða	hötuðu	hataða		hötuðu	hötuðu	hötuðu

Derived terms

• hatast (to hate each other)
• hatast við (to hate somebody, to loath somebody, to despite somebody)

Related terms

• hatur

---

Irish

Etymology

From English hat

Pronunciation

• IPA: [ˈhat̪ˠə]

Noun

hata m (genitive hata, nominative plural hataí)

1. hat

---

Swedish

Etymology

hat +‎ -a, from Old Norse hata, from Proto-Germanic *hatōną, *hatjaną, from *hataz.

Pronunciation

• audio

  (file)

Verb

hata

1. to hate

Conjugation

Conjugation of hata

	Active	Passive
Infinitive	hata	hatas
Present tense	hatar	hatas
Past tense	hatade	hatades
Supine	hatat	hatats
Imperative	hata	—
Present participle	hatande
Past participle	hatad

---

Turkish

Etymology

From Arabic خطاء (xaṭāʾ).

Pronunciation

• IPA: [hɑ.ˈtɑː]

Noun

hata (definite accusative hatayı, plural hatalar)

1. error, fault, mistake

   Üzgünüm, benim hatam. - I am sorry, it's my fault.

Declension

declension of hata

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	hata	hatalar
definite accusative (belirtme)	hatayı	hataları
dative (yönelme)	hataya	hatalara
locative (bulunma)	hatada	hatalarda
ablative (çıkma)	hatadan	hatalardan
genitive (tamlayan)	hatanın	hataların

possessive forms of hata

nominative	singular	plural
benim (my)	hatam	hatalarım
senin (your)	hatan	hataların
onun (his/her/its)	hatası	hataları
bizim (our)	hatamız	hatalarımız
sizin (your)	hatanız	hatalarınız
onların (their)	hataları	hataları
accusative	singular	plural
benim (my)	hatamı	hatalarımı
senin (your)	hatanı	hatalarını
onun (his/her/its)	hatasını	hatalarını
bizim (our)	hatamızı	hatalarımızı
sizin (your)	hatanızı	hatalarınızı
onların (their)	hatalarını	hatalarını
dative	singular	plural
benim (my)	hatama	hatalarıma
senin (your)	hatana	hatalarına
onun (his/her/its)	hatasına	hatalarına
bizim (our)	hatamıza	hatalarımıza
sizin (your)	hatanıza	hatalarınıza
onların (their)	hatalarına	hatalarına
locative	singular	plural
benim (in/at/on my)	hatamda	hatalarımda
senin (in/at/on your)	hatanda	hatalarında
onun (in/at/on his/her/its)	hatasında	hatalarında
bizim (in/at/on our)	hatamızda	hatalarımızda
sizin (in/at/on your)	hatanızda	hatalarınızda
onların (in/at/on their)	hatalarında	hatalarında
ablative	singular	plural
benim (from my)	hatamdan	hatalarımdan
senin (from your)	hatandan	hatalarından
onun (from his/her/its)	hatasından	hatalarından
bizim (from our)	hatamızdan	hatalarımızdan
sizin (from your)	hatanızdan	hatalarınızdan
onların (from their)	hatalarından	hatalarından
genitive	singular	plural
benim (of my)	hatamın	hatalarımın
senin (of your)	hatanın	hatalarının
onun (of his/her/its)	hatasının	hatalarının
bizim (of our)	hatamızın	hatalarımızın
sizin (of your)	hatanızın	hatalarınızın
onların (of their)	hatalarının	hatalarının

predicative forms of hata

simple present	singular	plural
ben (I am)	hatayım	hatalarım*
sen (you are)	hatasın	hatalarsın*
o (he/she/it is)	hata / hatadır	hatalar* / hatalardır*
biz (we are)	hatayız	hatalarız
siz (you are)	hatasınız	hatalarsınız
onlar (they are)	hatalar	hatalardır
simple past	singular	plural
ben (I was)	hataydım	hatalardım*
sen (you were)	hataydın	hatalardın*
o (he/she/it was)	hataydı	hatalardı*
biz (we were)	hataydık	hatalardık
siz (you were)	hataydınız	hatalardınız
onlar (they were)	hataydılar	hatalardı
indirect / unwitnessed past	singular	plural
ben (I was)	hataymışım	hatalarmışım*
sen (you were)	hataymışsın	hatalarmışsın*
o (he/she/it was)	hataymış	hatalarmış*
biz (we were)	hataymışız	hatalarmışız
siz (you were)	hataymışsınız	hatalarmışsınız
onlar (they were)	hataymışlar	hatalarmış
*Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations. Note: Plural forms are not used with adjectives.

Derived terms

• hatalı
• hatalılık
• hatasız
• hatasızlık