heere

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: Heere

English[edit]

Verb[edit]

heere

  1. obsolete spelling of hear

Saterland Frisian[edit]

Verb[edit]

heere
  1. to hear
Gruundfoarm: heere
Infinitive: tou heeren
Present tense Past tense
iek heere wie heere iek heerde wie heerden
du heerst jie heere du heerdest jie heerden
hie/ju/dät heert jo heere hie/ju/dät heerde jo heerden
Present participle Imperative Auxiliary Past participle
heerend heer hääbe heert