imam

See also imám

English

Alternative forms

• imaum

Etymology

From Arabic إمام (’imām).

Noun

Wikipedia imam (plural imams)

1. A Shi'ite Muslim leader.
2. One who leads the salat prayers in a mosque.

Quotations

• 1901: Now it chanced that in one of the mosques was an Imam. (footnote: The person specially appointed to lead the prayers of the congregation and paid out of the endowed revenues of the mosque to which he is attached) — John Payne, Alaeddin and the Enchanted Lamp
• 2001: But then there's a Christian cleric and an imam on each of the country's three regional censorship boards, in Kaduna, Lagos and Onitsha, although more than one producer told me that the brown envelope worked the same magic here as in any other Nigerian Government department. — London Review of Books, 10 May 2001
• 2004: In the 1980s, roughly six hundred young Algerian men, many of them protégés of Muslim Brothers from Egypt and Wahhabi imams from Saudi Arabia, went to Afghanistan to join the anti-Soviet jihad. — London Review of Books, 7 Oct 2004, p.3

Translations

Muslim leader

• Arabic: إمام (ar) ('imām)
• Armenian: իմամ (hy) (imam)
• Azeri:

  Cyrillic: имам (az)

  Roman: imam (az)

• Bengali: ইমাম (bn) (imam)
• Bulgarian: имам (bg) (imam) m
• Chinese:

  Mandarin: 伊馬目 (cmn), 伊马目 (cmn) (yīmǎmù), 阿訇 (cmn) (āhōng), 教長 (cmn), 教长 (cmn) (jiàozhǎng)

• Finnish: imaami (fi)
• French: imam (fr) m
• Greek: ιμάμης (el) (imámis) m

• Hungarian: imám (hu)
• Indonesian: imam (id)
• Irish: iomám (ga) m
• Macedonian: имам (mk) (ímam) m
• Malay: imam (ms)
• Ottoman Turkish: امام (imam)
• Persian: امام (fa) (emâm)
• Russian: имам (ru) (imam) m
• Serbo-Croatian:

  Cyrillic: имам (sh) m

  Roman: imam (sh) m

• Spanish: imán (es) m
• Turkish: imam (tr)

Anagrams

• I'mma
• maim

---

Albanian

Etymology

From Arabic إمام ('imām).

Pronunciation

• IPA: [iˈmam]

Noun

imam m (indefinite plural imamë, definite singular imami, definite plural imamët)

1. imam

Declension

declension of imam

	indefinite forms (trajta të pashquara)			definite forms (trajta të shquara)
	singular (numri njëjës)	plural (numri shumës)		singular (numri njëjës)	plural (numri shumës)
nominative (emërore)	imam	imamë		imami	imamët
accusative (kallëzore)	imam	imamë		imamin	imamët
genitive (gjinore) (i/e/të/së)	imami	imamëve		imamit	imamëve
dative (dhanore)	imami	imamëve		imamit	imamëve
ablative (rrjedhore)	imami	imamësh		imamit	imamëve

---

Azeri

Etymology

From Arabic إمام ('imām).

Noun

imam (Cyrillic spelling имам)

1. (Islam) imam

---

Italian

Noun

imam m (invariable)

1. imam

Synonyms

• iman
• imano

Anagrams

• mima

---

Latin

Adjective

imam

1. accusative feminine singular of imus

---

Serbo-Croatian

Etymology

From Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إمام ('imām).

Noun

ìmām m (Cyrillic spelling ѝма̄м)

1. (Islam) imam

Declension

    declension of imam

	singular	plural
nominative	ìmām	imami
genitive	imáma	imama
dative	imamu	imamima
accusative	imama	imame
vocative	imame	imami
locative	imamu	imamima
instrumental	imamom	imamima

---

Turkish

Etymology

From Arabic إمام ('imām).

Noun

imam

1. (Islam) imam

Declension

declension of imam

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	imam	imamlar
definite accusative (belirtme)	imamı	imamları
dative (yönelme)	imama	imamlara
locative (bulunma)	imamda	imamlarda
ablative (çıkma)	imamdan	imamlardan
genitive (tamlayan)	imamın	imamların

possessive forms of imam

nominative	singular	plural
benim (my)	imamım	imamlarım
senin (your)	imamın	imamların
onun (his/her/its)	imamı	imamları
bizim (our)	imamımız	imamlarımız
sizin (your)	imamınız	imamlarınız
onların (their)	imamları	imamları
accusative	singular	plural
benim (my)	imamımı	imamlarımı
senin (your)	imamını	imamlarını
onun (his/her/its)	imamını	imamlarını
bizim (our)	imamımızı	imamlarımızı
sizin (your)	imamınızı	imamlarınızı
onların (their)	imamlarını	imamlarını
dative	singular	plural
benim (my)	imamıma	imamlarıma
senin (your)	imamına	imamlarına
onun (his/her/its)	imamına	imamlarına
bizim (our)	imamımıza	imamlarımıza
sizin (your)	imamınıza	imamlarınıza
onların (their)	imamlarına	imamlarına
locative	singular	plural
benim (my)	imamımda	imamlarımda
senin (your)	imamında	imamlarında
onun (his/her/its)	imamında	imamlarında
bizim (our)	imamımızda	imamlarımızda
sizin (your)	imamınızda	imamlarınızda
onların (their)	imamlarında	imamlarında
ablative	singular	plural
benim (my)	imamımdan	imamlarımdan
senin (your)	imamından	imamlarından
onun (his/her/its)	imamından	imamlarından
bizim (our)	imamımızdan	imamlarımızdan
sizin (your)	imamınızdan	imamlarınızdan
onların (their)	imamlarından	imamlarından
genitive	singular	plural
benim (my)	imamımın	imamlarımın
senin (your)	imamının	imamlarının
onun (his/her/its)	imamının	imamlarının
bizim (our)	imamımızın	imamlarımızın
sizin (your)	imamınızın	imamlarınızın
onların (their)	imamlarının	imamlarının

predicative forms of imam

simple present	singular	plural
ben (I am)	imamım	imamlarım*
sen (you are)	imamsın	imamlarsın*
o (he/she/it is)	imam / imamdır	imamlar* / imamlardır*
biz (we are)	imamız	imamlarız
siz (you are)	imamsınız	imamlarsınız
onlar (they are)	imamlar	imamlardır
simple past	singular	plural
ben (I was)	imamdım	imamlardım*
sen (you were)	imamdın	imamlardın*
o (he/she/it was)	imamdı	imamlardı*
biz (we were)	imamdık	imamlardık
siz (you were)	imamdınız	imamlardınız
onlar (they were)	imamdılar	imamlardı
indirect / unwitnessed past	singular	plural
ben (I was)	imammışım	imamlarmışım*
sen (you were)	imammışsın	imamlarmışsın*
o (he/she/it was)	imammış	imamlarmış*
biz (we were)	imammışız	imamlarmışız
siz (you were)	imammışsınız	imamlarmışsınız
onlar (they were)	imammışlar	imamlarmış
*Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations. Note: Plural forms are not used with adjectives.