inebriatus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
Perfect passive participle of inēbriō (“intoxicate”)
Pronunciation [edit]
Participle [edit]
inēbriātus m (feminine inēbriāta, neuter inēbriātum); first/second declension
- intoxicated, having been intoxicated
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | inēbriātus | inēbriāta | inēbriātum | inēbriātī | inēbriātae | inēbriāta | |
| genitive | inēbriātī | inēbriātae | inēbriātī | inēbriātōrum | inēbriātārum | inēbriātōrum | |
| dative | inēbriātō | inēbriātae | inēbriātō | inēbriātīs | inēbriātīs | inēbriātīs | |
| accusative | inēbriātum | inēbriātam | inēbriātum | inēbriātōs | inēbriātās | inēbriāta | |
| ablative | inēbriātō | inēbriātā | inēbriātō | inēbriātīs | inēbriātīs | inēbriātīs | |
| vocative | inēbriāte | inēbriāta | inēbriātum | inēbriātī | inēbriātae | inēbriāta | |