infans
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
From in- + fāns, present participle of for (“I speak, say”).
Adjective [edit]
īnfāns m, f, n, (genitive īnfantis); third declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | īnfāns | īnfāns | īnfantēs | īnfantia | |
| genitive | īnfantis | īnfantis | īnfantium | īnfantium | |
| dative | īnfantī | īnfantī | īnfantibus | īnfantibus | |
| accusative | īnfantem | īnfāns | īnfantēs | īnfantia | |
| ablative | īnfantī | īnfantī | īnfantibus | īnfantibus | |
| vocative | īnfāns | īnfāns | īnfantēs | īnfantia | |
Noun [edit]
īnfāns (genitive īnfantis); m f, third declension
- an infant
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | īnfāns | īnfantēs |
| genitive | īnfantis | īnfantium |
| dative | īnfantī | īnfantibus |
| accusative | īnfantem | īnfantēs 1 |
| ablative | īnfante | īnfantibus |
| vocative | īnfāns | īnfantēs |
1 May also be īnfantīs.