Italian [edit]
introduco
- first-person singular present indicative of introdurre
Etymology [edit]
From intrō + dūcō (“lead, pull”), ultimately from Proto-Indo-European *h₁énteros (“inner, what is inside”) and Proto-Indo-European *dewk-.
present active intrōdūcō, present infinitive intrōdūcere, perfect active intrōdūxī, supine intrōductum.
- I lead in: I conduct into.
- I introduce.
- (in speech or writing) I bring forward, maintain.
- (figuratively) I institute, originate.
Inflection [edit]
| indicative |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
intrōdūcō |
intrōdūcis |
intrōdūcit |
intrōdūcimus |
intrōdūcitis |
intrōdūcunt |
| future |
intrōdūcam |
intrōdūcēs |
intrōdūcet |
intrōdūcēmus |
intrōdūcētis |
intrōdūcent |
| imperfect |
intrōdūcēbam |
intrōdūcēbās |
intrōdūcēbat |
intrōdūcēbāmus |
intrōdūcēbātis |
intrōdūcēbant |
| perfect |
intrōdūxī |
intrōdūxistī |
intrōdūxit |
intrōdūximus |
intrōdūxistis |
intrōdūxērunt |
| future perfect |
intrōdūxerō |
intrōdūxeris |
intrōdūxerit |
intrōdūxerimus |
intrōdūxeritis |
intrōdūxerint |
| pluperfect |
intrōdūxeram |
intrōdūxerās |
intrōdūxerat |
intrōdūxerāmus |
intrōdūxerātis |
intrōdūxerant |
| passive |
present |
intrōdūcor |
intrōdūceris |
intrōdūcitur |
intrōdūcimur |
intrōdūciminī |
intrōdūcuntur |
| future |
intrōdūcar |
intrōdūcēris |
intrōdūcētur |
intrōdūcēmur |
intrōdūcēminī |
intrōdūcentur |
| imperfect |
intrōdūcēbar |
intrōdūcēbāris |
intrōdūcēbātur |
intrōdūcēbāmur |
intrōdūcēbāminī |
intrōdūcēbantur |
| perfect |
Use intrōductus m, intrōducta f, intrōductum n followed by the present indicative of sum. |
| future perfect |
Use intrōductus m, intrōducta f, intrōductum n followed by the future indicative of sum. |
| pluperfect |
Use intrōductus m, intrōducta f, intrōductum n followed by the imperfect indicative of sum. |
| subjunctive |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
intrōdūcam |
intrōdūcās |
intrōdūcat |
intrōdūcāmus |
intrōdūcātis |
intrōdūcant |
| imperfect |
intrōdūcerem |
intrōdūcerēs |
intrōdūceret |
intrōdūcerēmus |
intrōdūcerētis |
intrōdūcerent |
| perfect |
intrōdūxerim |
intrōdūxerīs |
intrōdūxerit |
intrōdūxerīmus |
intrōdūxerītis |
intrōdūxerint |
| pluperfect |
intrōdūxissem |
intrōdūxissēs |
intrōdūxisset |
intrōdūxissēmus |
intrōdūxissētis |
intrōdūxissent |
| passive |
present |
intrōdūcar |
intrōdūcāris |
intrōdūcātur |
intrōdūcāmur |
intrōdūcāminī |
intrōdūcantur |
| imperfect |
intrōdūcerer |
intrōdūcerēris |
intrōdūcerētur |
intrōdūcerēmur |
intrōdūcerēminī |
intrōdūcerentur |
| perfect |
Use intrōductus m, intrōducta f, intrōductum n followed by the present subjunctive of sum. |
| pluperfect |
Use intrōductus m, intrōducta f, intrōductum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
| imperatives |
active |
passive |
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|
singular |
intrōdūce |
intrōdūcitō |
intrōdūcitō |
intrōdūcere |
intrōdūcitor |
intrōdūcitor |
| plural |
intrōdūcite |
intrōdūcitōte |
intrōdūcuntō |
intrōdūciminī |
— |
intrōdūcuntor |
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
| infinitives |
intrōdūcere |
intrōdūxisse |
intrōductūrus esse |
intrōdūcī |
intrōductus esse |
intrōductum īrī |
| participles |
intrōdūcēns (intrōdūcentis) |
— |
intrōductūrus-ra, -rum |
— |
intrōductus-a, -um |
intrōdūcendus-nda, -ndum |
Related terms [edit]
Descendants [edit]