kanna
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Faroese
[edit] Noun
kanna f.
[edit] Declension
| f1 | Singular | Plural | ||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | kanna | kannan | kannur | kannurnar |
| Accusative | kannu | kannuna | kannur | kannurnar |
| Dative | kannu | kannuni | kannum | kannunum |
| Genitive | kannu | kannunnar | kanna | kannanna |
[edit] Verb
kanna
- To examine
[edit] Conjugation
| kanna, v-30 | ||||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| Indicative | eg | tú | hann / hon tað |
vit, tit, teir / tær / tey tygum |
| Present | kanni | kannar | kannar | kanna |
| Past | kannaði | kannaði | kannaði | kannaðu |
| Imperative | tú | tit | ||
| Present | — | kanna ! | — | kannið ! |
| Infinitive | kanna | |||
| Pres. part. | kannandi | |||
| Past part. a6 | kannaður | |||
| Supine | kannað | |||
[edit] Finnish
[edit] Verb
kanna
- Indicative present connegative form of kantaa.
- Second-person singular imperative present form of kantaa.
- Second-person singular imperative present connegative form of kantaa.
[edit] Hungarian
[edit] Pronunciation
- IPA: /ˈkɒnːɒ/
- Hyphenation: kan‧na
[edit] Noun
kanna (plural kannák)
[edit] Declension
|
declension of kanna
|
[edit] Derived terms
[edit] Icelandic
[edit] Noun
kanna f.
[edit] Derived terms
[edit] Verb
kanna
- to explore, to delve
- to investigate
[edit] Derived terms
[edit] Japanese
[edit] Noun
kanna (hiragana かんな)
[edit] Swedish
[edit] Noun
kanna c.
[edit] Inflection
| Inflection for kanna | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| Common | Indefinite | Definite | Indefinite | Definite |
| Nominative | kanna | kannan | kannor | kannorna |
| Genitive | kannas | kannans | kannors | kannornas |
[edit] Derived terms
[edit] Tamil
[edit] Noun
kanna
- Another name of the Indian God Krishna