kieren
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Dutch [edit]
Noun [edit]
kieren
Anagrams [edit]
Luxembourgish [edit]
Verb [edit]
kieren
- to sweep
Conjugation [edit]
conjugation of kieren
| infinitive | kieren | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| participle | gekiert | |||||||
| auxiliary | hunn | |||||||
| singular | plural | |||||||
| 1st person ech |
2nd person du |
3rd person hien/si/hatt |
1st person mir |
2nd person dir |
3rd person si |
|||
| indicative | present simple | kieren | kiers | kiert | kieren | kiert | kieren | |
| present perfect | hu(nn) gekiert | hues gekiert | huet gekiert | hu(nn) gekiert | hutt gekiert | hu(nn) gekiert | ||
| past perfect | hat gekiert | has gekiert | hat gekiert | hate(n) gekiert | hat gekiert | hate(n) gekiert | ||
| future simple | wäert kieren | wäerts kieren | wäert kieren | wäerte(n) kieren | wäert kieren | wäerte(n) kieren | ||
| future perfect | wäert gekiert hunn | wäerts gekiert hunn | wäert gekiert hunn | wäerte(n) gekiert hunn | wäert gekiert hunn | wäerte(n) gekiert hunn | ||
| conditional | present | géif kieren | géifs kieren | géif kieren | géife(n) kieren | géift kieren | géife(n) kieren | |
| perfect | hätt gekiert | häss gekiert | hätt gekiert | hätte(n) gekiert | hätt gekiert | hätte(n) gekiert | ||
| imperative | affirmative | — | kier | — | — | kiert | — |
|
| * (n) or (nn) indicates that the n's are removed if the following word begins with a consonant other than d, h, n, t or z. | ||||||||