klaga
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Faroese [edit]
Verb [edit]
klaga
- to complain
Conjugation [edit]
Conjugation of klaga
| klaga, v-30 | ||||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| Indicative | eg | tú | hann / hon tað |
vit, tit, teir / tær / tey tygum |
| Present | klagi | klagar | klagar | klaga |
| Past | klagaði | klagaði | klagaði | klagaðu |
| Imperative | tú | tit | ||
| Present | — | klaga ! | — | klagið ! |
| Infinitive | klaga | |||
| Pres. part. | klagandi | |||
| Past part. a6 | klagaður | |||
| Supine | klagað | |||
Swedish [edit]
Pronunciation [edit]
-
audio (file)
Verb [edit]
klaga
Conjugation [edit]
Conjugation of klaga
Related terms [edit]
- åklaga
- anklaga
- beklaga
- klagan
- klagodag
- klagolåt
- klagoljud
- klagomur
- klagomål
- klagopunkt
- klagorop
- klagoskrift
- klagosång
- klagovisa
- överklaga
References [edit]
- Klaga in Svenska Akademiens ordlista öfver svenska språket (6th ed., 1889)