kooperativ
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Crimean Tatar
[edit] Noun
kooperativ
[edit] Declension
declension of kooperativ
| nominative | kooperativ |
|---|---|
| genitive | kooperativniñ |
| dative | kooperativge |
| accusative | kooperativni |
| locative | kooperativde |
| ablative | kooperativden |
[edit] Adjective
kooperativ
[edit] References
- Useinov & Mireev Dictionary, Simferopol, Dolya, 2002 [1]
[edit] German
[edit] Adjective
kooperativ (comparative kooperativer, superlative am kooperativsten)
[edit] Related terms
[edit] Swedish
[edit] Adjective
kooperativ
[edit] Declension
Declension of kooperativ
| Inflections of kooperativ |
||
|---|---|---|
| Indefinite singular |
Common | kooperativ |
| Neuter | kooperativt | |
| Definite singular |
Masc. | kooperative |
| All | kooperativa | |
| Plural | kooperativa | |
[edit] Noun
kooperativ n.
[edit] Declension
Declension of kooperativ
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| Neuter | indefinite | definite | indefinite | definite |
| nominative | kooperativ | kooperativet | kooperativ | kooperativen |
| genitive | kooperativs | kooperativets | kooperativs | kooperativens |