lita

See also líta

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /ˈlɪːta/

  Rhymes: -ɪːta

Verb

lita weak verb (third person singular past indicative litaði, supine litað)

1. to color

Conjugation

lita — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að lita
supine (sagnbót)		litað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		litandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég lita	við litum	present (nútíð)	ég liti	við litum
	þú litar	þið litið		þú litir	þið litið
	hann, hún, það litar	þeir, þær, þau lita		hann, hún, það liti	þeir, þær, þau liti
past (þátíð)	ég litaði	við lituðum	past (þátíð)	ég litaði	við lituðum
	þú litaðir	þið lituðuð		þú litaðir	þið lituðuð
	hann, hún, það litaði	þeir, þær, þau lituðu		hann, hún, það litaði	þeir, þær, þau lituðu
imperative (boðháttur)	lita (þú)	litið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	litaðu	litiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

litast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að litast
supine (sagnbót)		litast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		litandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég litast	við litumst	present (nútíð)	ég litist	við litumst
	þú litast	þið litist		þú litist	þið litist
	hann, hún, það litast	þeir, þær, þau litast		hann, hún, það litist	þeir, þær, þau litist
past (þátíð)	ég litaðist	við lituðumst	past (þátíð)	ég litaðist	við lituðumst
	þú litaðist	þið lituðust		þú litaðist	þið lituðust
	hann, hún, það litaðist	þeir, þær, þau lituðust		hann, hún, það litaðist	þeir, þær, þau lituðust
imperative (boðháttur)	litast (þú)	litist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	litastu	litisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

litaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	litaður	lituð	litað		litaðir	litaðar	lituð
accusative (þolfall)	litaðan	litaða	litað		litaða	litaðar	lituð
dative (þágufall)	lituðum	litaðri	lituðu		lituðum	lituðum	lituðum
genitive (eignarfall)	litaðs	litaðrar	litaðs		litaðra	litaðra	litaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	litaði	litaða	litaða		lituðu	lituðu	lituðu
accusative (þolfall)	litaða	lituðu	litaða		lituðu	lituðu	lituðu
dative (þágufall)	litaða	lituðu	litaða		lituðu	lituðu	lituðu
genitive (eignarfall)	litaða	lituðu	litaða		lituðu	lituðu	lituðu

Related terms

• litur

Noun

lita m

1. indefinite genitive plural of lita

---

Latin

Verb

litā

1. first-person singular present active imperative of litō

---

Spanish

Verb

lita (infinitive litar)

1. Third-person singular (él, ella, also used with usted^?) present indicative form of litar.
2. Informal second-person singular (tú) affirmative imperative form of litar.

---

Swedish

Pronunciation

• Audio

  (file)

Verb

lita (present litar, preterite litade, supine litat, imperative lita)

1. with "på": to trust (a person), to rely on someone

   Litar du inte på mig?

   Don't you trust me?

Conjugation

Conjugation of lita

	Active	Passive
Infinitive	lita	litas
Present tense	litar	litas
Past tense	litade	litades
Supine	litat	litats
Imperative	lita	—
Present participle	litande
Past participle	litad

Related terms

• förlita