masculin
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] French
[edit] Etymology
Latin masculinus.
[edit] Pronunciation
[edit] Adjective
masculin m. (f. masculine, m. plural masculins, f. plural masculines)
[edit] Noun
masculin m. (plural masculins)
- (grammar) masculine (masculine word)
[edit] Synonyms
[edit] Antonyms
[edit] Related terms
[edit] Anagrams
[edit] Occitan
[edit] Etymology
Latin masculinus.
[edit] Adjective
masculin m. (feminine masculina, masculine plural masculins, feminine plural masculinas)
[edit] Romanian
[edit] Etymology
Latin masculinus.
[edit] Pronunciation
- IPA: [ma.skuˈlin]
[edit] Adjective
masculin 4 nom/acc forms
- masculine, manly
- (grammar, of nouns, adjectives, etc.) masculine
- "bărbat" este un substantiv masculin'.
- "bărbat" (man) is a masculine noun.
- "bărbat" este un substantiv masculin'.
[edit] Declension
declension of masculin
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative/ accusative |
indefinite | masculin | masculină | masculini | masculine | ||
| definite | masculinul | masculina | masculinii | masculinele | |||
| genitive/ dative |
indefinite | masculin | masculine | masculini | masculine | ||
| definite | masculinului | masculinei | masculinilor | masculinelor | |||