midd
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Luxembourgish [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: /mit/
Adjective [edit]
midd
Declension [edit]
declension of midd
| masculine | feminine | neuter | plural | |
|---|---|---|---|---|
| accusative | midden | midd | midd | midd |
| nominative | midden | midd | midd | midd |
| dative | midden | midder | midden | midden |
Old English [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Germanic *midjaz, from Proto-Indo-European *médʰyos. Cognate with Old Frisian midde, Old Saxon middi (Dutch mits), Old High German mitti (German mitt), Old Norse miðr (Swedish midja), Gothic 𐌼𐌹𐌳𐌾𐌹𐍃 (midjis). The Indo-European root is also the source of Latin medius, Greek μεσος, Russian межа (meža).
Pronunciation [edit]
- IPA: /midː/
Adjective [edit]
midd
- mid, middle
- Þeah ic nu gange on midde þa sceade deaðes ne ondræde ic me nan yfel. Though I now walk amidst the shadow of death I fear no evil. (King Alfred, Psalm 22)
Declension [edit]
| Weak | Strong | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| singular | plural | singular | plural | ||||||||||
| m | n | f | m | n | f | m | n | f | |||||
| nominative | midda | midde | midde | middan | nom. | midd | midde | midd | midda, -e | ||||
| accusative | middan | midde | middan | acc. | middne | midd | midde | midde | midd | midda, -e | |||
| genitive | middan | middra, middena | gen. | middes | middes | middre | middra | ||||||
| dative | middan | middum | dat. | middum | middum | middre | middum | ||||||
| instrumental | midde | ||||||||||||