mito

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Esperanto[edit]

Noun[edit]

mito (accusative singular miton, plural mitoj, accusative plural mitojn)

  1. myth (traditional story)
    • 1933, Lidia Zamenhof, Quo vadis?, volume 2, Tyresö: Inko, translation of original by Henryk Sienkiewicz, published 2002, Ĉ. LVIII:
      Dedalo, kiu laŭ aliaj mitoj sukcesis flugi de Kreto Sicilion en la romaj amfiteatroj pereis same kiel Ikaro.
      Daedalus, who according to other myths succeeded in flying from Crete to Sicily, in the Roman amphitheaters perished the same as Icarus.
    • 1984, Marjorie Boulton, Ne nur leteroj de plumamikoj, Tyresö: Inko, published 2000:
      [] originalan miton, kiu ŝuldas ion al la geneza mito pri la edena pomo, sed fandiĝas kun filozofia pli moderna simbolismo pri tempo, vivo, vivociklo kaj morto []
      [] an original myth, which owes something to the Genesis myth about the Edenic apple, but melded with philosophical, more modern symbolism about time, life, life cycle, and death []
  2. common false belief, myth
    • 1999 June, Pejno Simono, “Faligas la fundamentojn de esperantismo”, Monato, page 27: 
      Punkton post punkto la aŭtoro pruvas al ni, ke tio, kion ni publike disvastigas, estas aŭ mensogo, aŭ tro naive kredata mito, aŭ konscie lanĉita duonveraĵo, aŭ, plejbonokaze, simple stulta kaj rekte taŭga por forpeli novajn interesiĝantojn.
      Point after point the author proves to us, that that which we publically disseminate, is either a lie, or a too naively believed myth, or a consciously launched half-truth, or, at best, simply stupid and directly suitable for driving off newbies who are becoming interested.

Derived terms[edit]

  • mita (mythical)
  • mitaro (mythology, mythos)

Gothic[edit]

Romanization[edit]

mitō

  1. Romanization of 𐌼𐌹𐍄𐍉

Italian[edit]

Etymology[edit]

From Ancient Greek μῦθος (mûthos, story).

Noun[edit]

mito m (plural miti)

  1. myth

Related terms[edit]

Anagrams[edit]


Japanese[edit]

Romanization[edit]

mito

  1. rōmaji reading of みと

Portuguese[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Ancient Greek μῦθος (mûthos, word, humour, companion, speech, account, rumour, fable).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

mito m (plural mitos)

  1. myth (traditional story)
  2. myth (commonly-held but false belief)
  3. myth (person or thing held in excessive or quasi-religious awe)

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Related terms[edit]


Serbo-Croatian[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *myto.

Noun[edit]

míto n (Cyrillic spelling ми́то)

  1. bribe

Declension[edit]


Spanish[edit]

Etymology[edit]

From Latin mythos.

Noun[edit]

mito m (plural mitos)

  1. myth

Related terms[edit]

See also[edit]


Swahili[edit]

Noun[edit]

mito

  1. plural form of mto