morphare
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Italian [edit]
Etymology [edit]
English
Verb [edit]
morphare (transitive)
Conjugation [edit]
Conjugation of morphare
| infinitive | morphare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | morphando | |||
| present participle | morphante | past participle | morphato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | morpho | morphi | morpha | morphiamo | morphate | morphano |
| imperfect | morphavo | morphavi | morphava | morphavamo | morphavate | morphavano |
| past historic | morphai | morphasti | morphò | morphammo | morphaste | morpharono |
| future | morpherò | morpherai | morpherà | morpheremo | morpherete | morpheranno |
| conditional | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | morpherei | morpheresti | morpherebbe | morpheremmo | morphereste | morpherebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei | che noi | che voi | che essi/che esse |
| present | morphi | morphi | morphi | morphiamo | morphiate | morphino |
| imperfect | morphassi | morphassi | morphasse | morphassimo | morphaste | morphassero |
| imperative | - | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| morpha | morphi | morphiamo | morphate | morphino | ||