muscus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-European *mus-. Cognates include Proto-Germanic *musą, Proto-Slavic *mъxъ.
Noun [edit]
mūscus (genitive mūscī); m, second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | mūscus | mūscī |
| genitive | mūscī | mūscōrum |
| dative | mūscō | mūscīs |
| accusative | mūscum | mūscōs |
| ablative | mūscō | mūscīs |
| vocative | mūsce | mūscī |