norskur

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Contents

Faroese [edit]

Adjective [edit]

norskur

  1. Norwegian

Declension [edit]

norskur a24
Singular (eintal) m (kallkyn) f (kvennkyn) n (hvørkikyn)
Nominative (hvørfall) norskur norsk norskt
Accusative (hvønnfall) norskan norska
Dative (hvørjumfall) norskum norskari norskum
Genitive (hvørsfall) (norsks) (norskar/
norskrar)
(norsks)
Plural (fleirtal) m (kallkyn) f (kvennkyn) n (hvørkikyn)
Nominative (hvørfall) norskir norskar norsk
Accusative (hvønnfall) norskar
Dative (hvørjumfall) norskum
Genitive (hvørsfall) (norska/
norskra)

Related terms [edit]



Icelandic [edit]

Adjective [edit]

norskur

  1. Norwegian

Inflection [edit]