oğul
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Turkish [edit]
Etymology [edit]
From Old Turkic ogul, from Proto-Turkic.
Noun [edit]
oğul (definite accusative oğlu, plural oğullar)
- son
- descendant
- (beekeeping) swarm of bees
Declension [edit]
declension of oğul
possessive forms of oğul
| nominative | singular | plural |
|---|---|---|
| benim (my) | oğlum | oğullarım |
| senin (your) | oğlun | oğulların |
| onun (his/her/its) | oğlu | oğulları |
| bizim (our) | oğlumuz | oğullarımız |
| sizin (your) | oğlunuz | oğullarınız |
| onların (their) | oğulları | oğulları |
| accusative | singular | plural |
| benim (my) | oğlumu | oğullarımı |
| senin (your) | oğlunu | oğullarını |
| onun (his/her/its) | oğlunu | oğullarını |
| bizim (our) | oğlumuzu | oğullarımızı |
| sizin (your) | oğlunuzu | oğullarınızı |
| onların (their) | oğullarını | oğullarını |
| dative | singular | plural |
| benim (my) | oğluma | oğullarıma |
| senin (your) | oğluna | oğullarına |
| onun (his/her/its) | oğluna | oğullarına |
| bizim (our) | oğlumuza | oğullarımıza |
| sizin (your) | oğlunuza | oğullarınıza |
| onların (their) | oğullarına | oğullarına |
| locative | singular | plural |
| benim (my) | oğlumda | oğullarımda |
| senin (your) | oğlunda | oğullarında |
| onun (his/her/its) | oğlunda | oğullarında |
| bizim (our) | oğlumuzda | oğullarımızda |
| sizin (your) | oğlunuzda | oğullarınızda |
| onların (their) | oğullarında | oğullarında |
| ablative | singular | plural |
| benim (my) | oğlumdan | oğullarımdan |
| senin (your) | oğlundan | oğullarından |
| onun (his/her/its) | oğlundan | oğullarından |
| bizim (our) | oğlumuzdan | oğullarımızdan |
| sizin (your) | oğlunuzdan | oğullarınızdan |
| onların (their) | oğullarından | oğullarından |
| genitive | singular | plural |
| benim (my) | oğlumun | oğullarımın |
| senin (your) | oğlunun | oğullarının |
| onun (his/her/its) | oğlunun | oğullarının |
| bizim (our) | oğlumuzun | oğullarımızın |
| sizin (your) | oğlunuzun | oğullarınızın |
| onların (their) | oğullarının | oğullarının |
predicative forms of oğul
| simple present | singular | plural |
|---|---|---|
| ben (I am) | oğlum | oğullarım* |
| sen (you are) | oğulsun | oğullarsın* |
| o (he/she/it is) | oğul / oğuldur | oğullar* / oğullardır* |
| biz (we are) | oğluz | oğullarız |
| siz (you are) | oğulsunuz | oğullarsınız |
| onlar (they are) | oğullar | oğullardır |
| simple past | singular | plural |
| ben (I was) | oğuldum | oğullardım* |
| sen (you were) | oğuldun | oğullardın* |
| o (he/she/it was) | oğuldu | oğullardı* |
| biz (we were) | oğulduk | oğullardık |
| siz (you were) | oğuldunuz | oğullardınız |
| onlar (they were) | oğuldular | oğullardı |
| indirect / unwitnessed past | singular | plural |
| ben (I was) | oğulmuşum | oğullarmışım* |
| sen (you were) | oğulmuşsun | oğullarmışsın* |
| o (he/she/it was) | oğulmuş | oğullarmış* |
| biz (we were) | oğulmuşuz | oğullarmışız |
| siz (you were) | oğulmuşsunuz | oğullarmışsınız |
| onlar (they were) | oğulmuşlar | oğullarmış |
| *Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations.
Note: Plural forms are not used with adjectives. |
||
