obscurus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
ob-scūrus, from ob- + *scūrus (“covered”), from Proto-Indo-European *skuH-r-, zero-grade with s-mobile form of *(s)kewH- (“to cover”). Cognates include Sanskrit स्कुनाति (skunāti, “to cover”), Ancient Greek σκύλος (skúlos, “hide”) and σκῦτος (skūtos, “hide, leather”) (whence Latin scūtum) and Old English scēo (“sky”) and scuwa (“shade, darkness, protection”). Related to culus (“bottom”) and cutis (“hide”).
Pronunciation [edit]
Adjective [edit]
obscūrus m (feminine obscūra, neuter obscūrum); first/second declension
- dark, dusky, shadowy
- indistinct, unintelligible, obscure
- intricate, involved, complicated
- unknown, unrecognized
- (of character) reserved, secret, close
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | obscūrus | obscūra | obscūrum | obscūrī | obscūrae | obscūra | |
| genitive | obscūrī | obscūrae | obscūrī | obscūrōrum | obscūrārum | obscūrōrum | |
| dative | obscūrō | obscūrae | obscūrō | obscūrīs | obscūrīs | obscūrīs | |
| accusative | obscūrum | obscūram | obscūrum | obscūrōs | obscūrās | obscūra | |
| ablative | obscūrō | obscūrā | obscūrō | obscūrīs | obscūrīs | obscūrīs | |
| vocative | obscūre | obscūra | obscūrum | obscūrī | obscūrae | obscūra | |