ongar
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Faroese
[edit] Pronunciation
- IPA: [ˈɔŋɡar]
[edit] Pronoun
ongar
- no, masculine accusative plural form of eingin
- no, femal nominative plural form of eingin
- no, femal accusative plural form of eingin
[edit] Declension
| Indefinite pronoun - óbundið fornavn | |||
| Singular (eintal) | m. | f. | n. |
| Nominative (hvørfall) | eingin | eingin | einki |
| Accusative (hvønnfall) | ongan | onga | |
| Dative (hvørjumfall) | ongum | ongari | ongum |
| Genitive (hvørsfall) | einkis | (onga) | einkis |
| Plural (fleirtal) | m. | f. | n. |
| Nominative (hvørfall) | eingir | ongar | eingi |
| Accusative (hvønnfall) | ongar | ||
| Dative (hvørjumfall) | ongum | ||
| Genitive (hvørsfall) | onga | ||