pendere
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Italian
[edit] Verb
pendere (da) (intransitive)
[edit] Related terms
[edit] Conjugation
| infinitive | pendere | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | pendendo | |||
| present participle | pendente | past participle | penduto | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | pendo | pendi | pende | pendiamo | pendete | pendono |
| imperfect | pendevo | pendevi | pendeva | pendevamo | pendevate | pendevano |
| past historic | pendei | pendesti | pendette, pendé | pendemmo | pendeste | pendettero, penderono |
| future | penderò | penderai | penderà | penderemo | penderete | penderanno |
| conditional | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | penderei | penderesti | penderebbe | penderemmo | pendereste | penderebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei | che noi | che voi | che essi/che esse |
| present | penda | penda | penda | pendiamo | pendiate | pendano |
| imperfect | pendessi | pendessi | pendesse | pendessimo | pendeste | pendessero |
| imperative | - | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| pendi | penda | pendiamo | pendete | pendano | ||
[edit] Latin
[edit] Verb
pendere
- present active infinitive of pendō.