ręka

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Contents 1 Old Polish 1.1 Etymology 1.2 Noun 1.2.1 Declension 2 Polish 2.1 Etymology 2.2 Pronunciation 2.3 Noun 2.3.1 Declension 2.3.2 Derived terms

[edit] Old Polish

[edit] Etymology

From Proto-Slavic *rǫka, from Proto-Balto-Slavic *ronka.

[edit] Noun

ręka f.

1. hand
2. arm

[edit] Declension

	Singular	Dual	Plural
Nominative	ręka	ręce	ręki
Genitive	ręki	ręku	rąk
Dative	ręce	rękoma	rękom
Accusative	rękę	ręce	ręki
Instrumental	ręką	rękoma	rękami
Locative	ręce	ręku	rękach
Vocative	ręko	ręce	ręki

---

[edit] Polish

[edit] Etymology

From Proto-Slavic *rǫka, from Proto-Balto-Slavic *ronka.

[edit] Pronunciation

• IPA: [ˈrɛ̃ŋka]
•  audio^{help, file}

[edit] Noun

ręka f. (diminutive rączka)

1. hand (part of the body)
2. arm (part of the body)

[edit] Declension

	Singular	Plural
Nominative	ręka	ręce
Genitive	ręki	rąk
Dative	ręce	rękom
Accusative	rękę	ręce
Instrumental	ręką	rękoma/rękami
Locative	ręce	ręku/rękach
Vocative	ręko	ręce

[edit] Derived terms

• ręczny