raucus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
Of imitative origin; see also Lithuanian reju (“to scold”) and German röhren (“to roar”)
Adjective [edit]
raucus m (feminine rauca, neuter raucum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | raucus | rauca | raucum | raucī | raucae | rauca | |
| genitive | raucī | raucae | raucī | raucōrum | raucārum | raucōrum | |
| dative | raucō | raucae | raucō | raucīs | raucīs | raucīs | |
| accusative | raucum | raucam | raucum | raucōs | raucās | rauca | |
| ablative | raucō | raucā | raucō | raucīs | raucīs | raucīs | |
| vocative | rauce | rauca | raucum | raucī | raucae | rauca | |