reyna
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Icelandic [edit]
Pronunciation [edit]
Verb [edit]
reyna weak verb (third person singular past indicative reyndi, supine reynt)
- to try, attempt
- to experience
Conjugation [edit]
reyna — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að reyna | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
reynt | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
reynandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég reyni | við reynum | present (nútíð) |
ég reyni | við reynum |
| þú reynir | þið reynið | þú reynir | þið reynið | ||
| hann, hún, það reynir | þeir, þær, þau reyna | hann, hún, það reyni | þeir, þær, þau reyni | ||
| past (þátíð) |
ég reyndi | við reyndum | past (þátíð) |
ég reyndi | við reyndum |
| þú reyndir | þið reynduð | þú reyndir | þið reynduð | ||
| hann, hún, það reyndi | þeir, þær, þau reyndu | hann, hún, það reyndi | þeir, þær, þau reyndu | ||
| imperative (boðháttur) |
reyn (þú) | reynið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| reyndu | reyniði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| infinitive (nafnháttur) |
að reynast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
reynst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
reynandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses |
||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég reynist | við reynumst | present (nútíð) |
ég reynist | við reynumst |
| þú reynist | þið reynist | þú reynist | þið reynist | ||
| hann, hún, það reynist | þeir, þær, þau reynast | hann, hún, það reynist | þeir, þær, þau reynist | ||
| past (þátíð) |
ég reyndist | við reyndumst | past (þátíð) |
ég reyndist | við reyndumst |
| þú reyndist | þið reyndust | þú reyndist | þið reyndust | ||
| hann, hún, það reyndist | þeir, þær, þau reyndust | hann, hún, það reyndist | þeir, þær, þau reyndust | ||
| imperative (boðháttur) |
reynst (þú) | reynist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| reynstu | reynisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
reyndur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
reyndur | reynd | reynt | reyndir | reyndar | reynd | |
| accusative (þolfall) |
reyndan | reynda | reynt | reynda | reyndar | reynd | |
| dative (þágufall) |
reyndum | reyndri | reyndu | reyndum | reyndum | reyndum | |
| genitive (eignarfall) |
reynds | reyndrar | reynds | reyndra | reyndra | reyndra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
reyndi | reynda | reynda | reyndu | reyndu | reyndu | |
| accusative (þolfall) |
reynda | reyndu | reynda | reyndu | reyndu | reyndu | |
| dative (þágufall) |
reynda | reyndu | reynda | reyndu | reyndu | reyndu | |
| genitive (eignarfall) |
reynda | reyndu | reynda | reyndu | reyndu | reyndu | |
Synonyms [edit]
- (to try): leitast við
