ritus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Dutch [edit]
Noun [edit]
ritus f (plural ritussen, diminutive ritusje)
See also [edit]
- ceremonie f
- kerkgebruik n
- plechtigheid f
- ritueel n
Latin [edit]
Noun [edit]
rītus (genitive rītūs); m, fourth declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | rītus | rītūs |
| genitive | rītūs | rītuum |
| dative | rītuī | rītibus |
| accusative | rītum | rītūs |
| ablative | rītū | rītibus |
| vocative | rītus | rītūs |