ruber
Definition from Wiktionary, the free dictionary
See also rüber
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-European *h₁rudʰrós (“red”), from the root *h₁rewdʰ-. Cognates include Ancient Greek ἐρυθρός (eruthros), Sanskrit रुधिर (rudhirá) and Old English rēad (English red). Compare dialectal form rūfus (“reddish, ruddy”).
Pronunciation [edit]
Adjective [edit]
ruber m (feminine rubra, neuter rubrum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M. | F. | N. | MM. | FF. | NN. | |
| nominative | ruber | rubra | rubrum | rubrī | rubrae | rubra | |
| genitive | rubrī | rubrae | rubrī | rubrōrum | rubrārum | rubrōrum | |
| dative | rubrō | rubrae | rubrō | rubrīs | rubrīs | rubrīs | |
| accusative | rubrum | rubram | rubrum | rubrōs | rubrās | rubra | |
| ablative | rubrō | rubrā | rubrō | rubrīs | rubrīs | rubrīs | |
| vocative | ruber | rubra | rubrum | rubrī | rubrae | rubra | |