rusticanus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Latin [edit]
Adjective [edit]
rusticānus m (feminine rusticāna, neuter rusticānum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | rusticānus | rusticāna | rusticānum | rusticānī | rusticānae | rusticāna | |
| genitive | rusticānī | rusticānae | rusticānī | rusticānōrum | rusticānārum | rusticānōrum | |
| dative | rusticānō | rusticānae | rusticānō | rusticānīs | rusticānīs | rusticānīs | |
| accusative | rusticānum | rusticānam | rusticānum | rusticānōs | rusticānās | rusticāna | |
| ablative | rusticānō | rusticānā | rusticānō | rusticānīs | rusticānīs | rusticānīs | |
| vocative | rusticāne | rusticāna | rusticānum | rusticānī | rusticānae | rusticāna | |