säikähtää

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Finnish[edit]

(index sä)

Pronunciation[edit]

  • Hyphenation: säi‧käh‧tää
  • IPA(key): /ˈsæikæhtæː(ʔ)/

Verb[edit]

säikähtää

  1. (intransitive) To be startled/frightened/scared, take fright.

Conjugation[edit]

Derived terms[edit]

Related terms[edit]