saga

See also Saga, säga, såga, sàga, and saĝa

English

Etymology

From Old Norse saga (“epic tale, story”), from Proto-Germanic *sagōn (“saying, story”), from Proto-Indo-European *sekʷe-, *skʷē- (“to tell, talk”). Cognate with Old English sagu (“story, tale, statement”), Old High German saga (“an assertion, narrative, sermon, pronouncement”), Icelandic saga (“story, tale, history”). More at saw, say.

Pronunciation

• IPA: /ˈsɑːɡə/
• Rhymes: -ɑːɡə

Noun

saga (plural sagas)

1. An Old Norse (Icelandic) prose narrative, especially one dealing with family or social histories and legends
2. Something with the qualities of such a saga; an epic, a long story.
   • 2011 October 1, David Ornstein, “Blackburn 0 - 4 Man City”, BBC Sport:

     Manchester City put the Carlos Tevez saga behind them with a classy victory at Blackburn that keeps them level on points with leaders Manchester United.

Translations

Old Norse Icelandic prose

Danish: saga (da) c. Faroese: søga (fo) f. Finnish: saaga (fi) German: Saga (de) f. Hungarian: monda (hu) Icelandic: please add this translation if you can Portuguese: saga (pt) f.

Russian: сага (ru) (sága) f. Scottish Gaelic: sàga (gd) m. Spanish: saga (es) f. Swedish: saga (sv) c. Turkish: saga (tr) Võro: saaga

long epic story

German: Sage (de) f. Icelandic: please add this translation if you can Portuguese: saga (pt) f. Romanian: legendă nordică (ro) Russian: сага (ru) (sága) f.

Scottish Gaelic: sàga (gd) m. Spanish: saga (es) f. Turkish: destan (tr)

Anagrams

• agas, Agas, ägas, saag

---

Crimean Tatar

Noun

saga

1. saga

Declension

    declension of saga

nominative	saga
genitive	saganıñ
dative	sagağa
accusative	saganı
locative	sagada
ablative	sagadan

References

• Useinov & Mireev Dictionary, Simferopol, Dolya, 2002 [1]

---

Fijian

Etymology

From Proto-Oceanic *sanga.

Noun

saga

1. (anatomy) thigh

---

Finnish

Noun

saga

1. Alternative spelling of saaga.

Declension

Declension of saga (type kala) singular plural nominative saga sagat genitive sagan sagojen sagain1 partitive sagaa sagoja accusative saga sagan sagat inessive sagassa sagoissa elative sagasta sagoista illative sagaan sagoihin adessive sagalla sagoilla ablative sagalta sagoilta allative sagalle sagoille essive sagana sagoina translative sagaksi sagoiksi instructive – sagoin abessive sagatta sagoitta comitative – sagoineen 1) Rare.

---

French

Etymology

Old Norse segja (“to say”)

Noun

saga f. (plural sagas)

1. saga

Anagrams

• agas

---

Icelandic

Wikipedia ^is

Pronunciation

• IPA: /ˈsaːɣa/
• Rhymes: -aːɣa

Etymology 1

From the Old Norse saga from Proto-Germanic *sagōn. Cognate with Old English sagu (English saw); Old Frisian sege; Old High German saga (German Sage), Old Danish saghæ, Old Swedish sagha, Faroese søga, New Norse soge, Jutlandic save (“a narrative, a narration, a tale, a report”), in Swedish dialect sagu. Perhaps related to Lithuanian pasaka.

Compare with segja (“to say, to tell”) and sögn (“a story”).

Noun

saga f. (genitive singular sögu, plural sögur)

1. a story

   Segðu mér sögu.

   Tell me a story.

2. a history

   Saga Japans er mjög áhugaverð.

   The history of Japan is very interesting.

3. a saga

Declension

declension of saga

f-w1	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	saga	sagan	sögur	sögurnar
accusative	sögu	söguna	sögur	sögurnar
dative	sögu	sögunni	sögum	sögunum
genitive	sögu	sögunnar	sagna	sagnanna

Derived terms

terms derived from saga (“a story”)

ganga eins og í sögu koma til sögunnar bera vel söguna

sjón er sögu ríkari saga að segja frá smásaga

terms derived from saga (“a history”)

úr sögunni

Etymology 2

From sög (“saw”).

Verb

saga weak verb (third person singular past indicative sagaði, supine sagað)

1. to saw

Conjugation

saga — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að saga
supine (sagnbót)		sagað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		sagandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég saga	við sögum	present (nútíð)	ég sagi	við sögum
	þú sagar	þið sagið		þú sagir	þið sagið
	hann, hún, það sagar	þeir, þær, þau saga		hann, hún, það sagi	þeir, þær, þau sagi
past (þátíð)	ég sagaði	við söguðum	past (þátíð)	ég sagaði	við söguðum
	þú sagaðir	þið söguðuð		þú sagaðir	þið söguðuð
	hann, hún, það sagaði	þeir, þær, þau söguðu		hann, hún, það sagaði	þeir, þær, þau söguðu
imperative (boðháttur)	saga (þú)	sagið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	sagaðu	sagiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

sagast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að sagast
supine (sagnbót)		sagast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		sagandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég sagast	við sögumst	present (nútíð)	ég sagist	við sögumst
	þú sagast	þið sagist		þú sagist	þið sagist
	hann, hún, það sagast	þeir, þær, þau sagast		hann, hún, það sagist	þeir, þær, þau sagist
past (þátíð)	ég sagaðist	við söguðumst	past (þátíð)	ég sagaðist	við söguðumst
	þú sagaðist	þið söguðust		þú sagaðist	þið söguðust
	hann, hún, það sagaðist	þeir, þær, þau söguðust		hann, hún, það sagaðist	þeir, þær, þau söguðust
imperative (boðháttur)	sagast (þú)	sagist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	sagastu	sagisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

sagaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	sagaður	söguð	sagað		sagaðir	sagaðar	söguð
accusative (þolfall)	sagaðan	sagaða	sagað		sagaða	sagaðar	söguð
dative (þágufall)	söguðum	sagaðri	söguðu		söguðum	söguðum	söguðum
genitive (eignarfall)	sagaðs	sagaðrar	sagaðs		sagaðra	sagaðra	sagaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	sagaði	sagaða	sagaða		söguðu	söguðu	söguðu
accusative (þolfall)	sagaða	söguðu	sagaða		söguðu	söguðu	söguðu
dative (þágufall)	sagaða	söguðu	sagaða		söguðu	söguðu	söguðu
genitive (eignarfall)	sagaða	söguðu	sagaða		söguðu	söguðu	söguðu

Anagrams

• gasa

---

Italian

Noun

saga f. (plural saghe)

1. saga

Anagrams

• gasa

---

Latin

Noun

sāga (genitive sāgae); f, first declension

1. a female sage, fortune-teller

Inflection

Number	Singular	Plural
nominative	sāga	sāgae
genitive	sāgae	sāgārum
dative	sāgae	sāgīs
accusative	sāgam	sāgās
ablative	sāgā	sāgīs
vocative	sāga	sāgae

Noun

saga

1. nominative plural of sagum
2. accusative plural of sagum
3. vocative plural of sagum

---

Lithuanian

Noun

saga

1. button

---

Old English

Pronunciation

• IPA: /ˈsɑɣɑ/

Etymology 1

From Proto-Germanic *sagô (“saw, scythe”), from Proto-Indo-European *sek-, *sēik- (“to cut”). Cognate with Middle Dutch sage (Dutch zaag), Old High German saga, Old Norse sǫg (Icelandic sög).

Alternative forms

• sagu

Noun

saga m. (nominative plural sagan)

1. saw (tool)

Etymology 2

From Proto-Germanic *sagō, *sagōn (“saying, story”), from Proto-Indo-European *sekʷe-, *skʷē- (“to tell, talk”). More at saw.

Noun

saga m.

1. saying; statement
2. story, tale; narrative

Declension

    Declension of saga (weak)

	Singular	Plural
nominative	saga	sagan
accusative	sagan	sagan
genitive	sagan	sagena
dative	sagan	sagum

Related terms

• sagu

Verb

saga

1. imperative form of secgan

---

Old High German

Etymology

Proto-Germanic *sagō. Cognate with Old English sagu, Old Norse and Icelandic saga.

Noun

saga f.

1. story

---

Serbo-Croatian

Pronunciation

• IPA: /sâːɡa/
• Hyphenation: sa‧ga

Noun

sȃga f. (Cyrillic spelling са̑га)

1. saga

Declension

    declension of saga

	singular	plural
nominative	saga	sage
genitive	sage	saga
dative	sagi	sagama
accusative	sagu	sage
vocative	sago	sage
locative	sagi	sagama
instrumental	sagom	sagama

---

Spanish

Noun

saga f. (plural sagas)

1. saga

---

Swedish

Etymology

Old Norse

Pronunciation

• audio

  (file)

Noun

saga c.

1. fairy tale
2. epic, long story

Declension

Declension of saga

	singular		plural
c	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	saga	sagan	sagor	sagorna
genitive	sagas	sagans	sagors	sagornas

---

Turkish

Wikipedia ^tr

Pronunciation

• IPA: [ˈsɑɡɑ]

Noun

saga (definite accusative sagayı, plural sagalar)

1. Old Norse (Icelandic) saga

Declension

declension of saga

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	saga	sagalar
definite accusative (belirtme)	sagayı	sagaları
dative (yönelme)	sagaya	sagalara
locative (bulunma)	sagada	sagalarda
ablative (çıkma)	sagadan	sagalardan
genitive (tamlayan)	saganın	sagaların

possessive forms of saga

nominative	singular	plural
benim (my)	sagam	sagalarım
senin (your)	sagan	sagaların
onun (his/her/its)	sagası	sagaları
bizim (our)	sagamız	sagalarımız
sizin (your)	saganız	sagalarınız
onların (their)	sagaları	sagaları
accusative	singular	plural
benim (my)	sagamı	sagalarımı
senin (your)	saganı	sagalarını
onun (his/her/its)	sagasını	sagalarını
bizim (our)	sagamızı	sagalarımızı
sizin (your)	saganızı	sagalarınızı
onların (their)	sagalarını	sagalarını
dative	singular	plural
benim (my)	sagama	sagalarıma
senin (your)	sagana	sagalarına
onun (his/her/its)	sagasına	sagalarına
bizim (our)	sagamıza	sagalarımıza
sizin (your)	saganıza	sagalarınıza
onların (their)	sagalarına	sagalarına
locative	singular	plural
benim (my)	sagamda	sagalarımda
senin (your)	saganda	sagalarında
onun (his/her/its)	sagasında	sagalarında
bizim (our)	sagamızda	sagalarımızda
sizin (your)	saganızda	sagalarınızda
onların (their)	sagalarında	sagalarında
ablative	singular	plural
benim (my)	sagamdan	sagalarımdan
senin (your)	sagandan	sagalarından
onun (his/her/its)	sagasından	sagalarından
bizim (our)	sagamızdan	sagalarımızdan
sizin (your)	saganızdan	sagalarınızdan
onların (their)	sagalarından	sagalarından
genitive	singular	plural
benim (my)	sagamın	sagalarımın
senin (your)	saganın	sagalarının
onun (his/her/its)	sagasının	sagalarının
bizim (our)	sagamızın	sagalarımızın
sizin (your)	saganızın	sagalarınızın
onların (their)	sagalarının	sagalarının