satyrus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin[edit]
Etymology[edit]
From Ancient Greek σάτυρος (saturos).
Pronunciation[edit]
- (Classical) IPA: /ˈsa.tʏ.rus/
-
Audio (Classical) (file)
-
- (Ecclesiastical) IPA: /ˈsa.ti.rus/
-
Audio (Ecclesiastical) (file)
-
-
Audio (Roman) (file)
Noun[edit]
satyrus (genitive satyrī); m, second declension
Inflection[edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | satyrus | satyrī |
| genitive | satyrī | satyrōrum |
| dative | satyrō | satyrīs |
| accusative | satyrum | satyrōs |
| ablative | satyrō | satyrīs |
| vocative | satyre | satyrī |