scinan
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Old English
[edit] Etymology
From an Indo-European root *skai-, *ski-. Cognate with Old High German skīnan (German scheinen), Old Saxon skīnan (Dutch schijnen), Old Norse skína (Swedish skina), Gothic 𐍃𐌺𐌴𐌹𐌽𐌰𐌽. The IE root is also the source of Ancient Greek σκιά, Old Slavic sěn’ (Russian сень).
[edit] Pronunciation
- IPA: /ˈʃiːnɑn/
[edit] Verb
scīnan
- to shine
[edit] Conjugation
| Class I strong | ||
|---|---|---|
| present | singular | plural |
| 1st person | scīne | scīnaþ |
| 2nd person | scīnest | |
| 3rd person | scīneþ | |
| subjunctive | scīne | scīnen |
| preterite | singular | plural |
| 1st person | scān | scinon |
| 2nd person | scine | |
| 3rd person | scān | |
| subjunctive | scine | scinen |
| imperative | singular | plural |
| scīn | scīnaþ | |
| participle | present | past |
| scīnende | (ġe)scīnen | |
[edit] Descendants
- English: shine