secretus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Etymology
Perfect passive participle of sēcernō (“separate; part; reject”).
[edit] Pronunciation
[edit] Participle
sēcrētus m. (feminine sēcrēta, neuter sēcrētum); first/second declension
- put apart, sundered, severed, separated, having been separated
- (figuratively) disjoined, parted, dissociated, having been parted
- (figuratively) distinguished, discerned, having been discerned
- (figuratively) set apart, rejected, excluded, having been excluded
- (figuratively) secluded, deserted, having been secluded
- (figuratively) confided only to a few, secret, hidden
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | sēcrētus | sēcrēta | sēcrētum | sēcrētī | sēcrētae | sēcrēta | |
| genitive | sēcrētī | sēcrētae | sēcrētī | sēcrētōrum | sēcrētārum | sēcrētōrum | |
| dative | sēcrētō | sēcrētae | sēcrētō | sēcrētīs | sēcrētīs | sēcrētīs | |
| accusative | sēcrētum | sēcrētam | sēcrētum | sēcrētōs | sēcrētās | sēcrēta | |
| ablative | sēcrētō | sēcrētā | sēcrētō | sēcrētīs | sēcrētīs | sēcrētīs | |
| vocative | sēcrēte | sēcrēta | sēcrētum | sēcrētī | sēcrētae | sēcrēta | |