tabula

Interlingua

Pronunciation

• IPA: /ˈta.bu.la/

Noun

tabula (plural tabulas)

1. (item of furniture) table

---

Italian

Verb

tabula

1. third-person singular present indicative of tabulare
2. second-person singular imperative of tabulare

---

Latin

Tabula Franciae cum flumine Ligere ^W
Map of France with river Loire

Pronunciation

• (Classical) IPA: /ˈta.bu.la/

• Audio (Classical)

  (file)

Noun

tabula (genitive tabulae); f, first declension

1. tablet, sometimes a tablet covered with wax for writing
2. board or plank
3. (by extension) map, painting, document or other item put onto a tablet

Inflection

Number	Singular	Plural
nominative	tabula	tabulae
genitive	tabulae	tabulārum
dative	tabulae	tabulīs
accusative	tabulam	tabulās
ablative	tabulā	tabulīs
vocative	tabula	tabulae

Synonyms

• (map): charta, fōrma

Derived terms

tabulāmentum tabulāris tabulārius tabulātim

tabulātiō tabulātus tabulīnum tabulō

Related terms

• tabulāria
• tabulārium
• tabulātum

Descendants

Catalan: taula English: table, tabula rasa French: table Italian: tavola Occitan: taula

Portuguese: tabla, tábula Russian: та́бель (tábel'), табли́ца (tablíca) Sicilian: tàvula Spanish: tabla Turkish: tablo

---

Latvian

Noun

tabula

1. table

Fourth declension noun

	singular	plural
nominative	tabula	tabulas
genitive	tabulas	tabulu
dative	tabulai	tabulām
accusative	tabulu	tabulas
locative	tabulā	tabulās

---

Portuguese

Verb

tabula

1. Third-person singular (ele, ela, also used with tu and você^?) present indicative of verb tabular.
2. Second-person singular (tu) affirmative imperative of verb tabular.

---

Spanish

Verb

tabula (infinitive tabular)

1. Informal second-person singular (tú) affirmative imperative form of tabular.
2. Formal second-person singular (usted) present indicative form of tabular.
3. Third-person singular (él, ella, also used with usted^?) present indicative form of tabular.