titulus
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Noun
titulus (genitive titulī); m, second declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | titulus | titulī |
| genitive | titulī | titulōrum |
| dative | titulō | titulīs |
| accusative | titulum | titulōs |
| ablative | titulō | titulīs |
| vocative | titule | titulī |