totem

See also tótem

English

Wikipedia

Etymology

from Ojibwe (o)doodem(an)

Noun

totem (plural totems)

1. Any natural object or living creature that serves as an emblem of a tribe, clan or family.
2. The representation of such object or creature.
3. The clan whose kinship is defined in reference to such an object or creature.

Translations

Translations

• Afrikaans: totem (af)
• Chinese:

  Mandarin: 圖騰 (cmn), 图腾 (cmn) (túténg)

• Czech: totem (cs) m
• Danish: totem (da)
• Dutch: totem (nl) m
• Esperanto: totemo (eo)
• Finnish: toteemi (fi)
• French: totem (fr) m
• Georgian: ტოტემი (ka) (totemi)
• German: Totem (de) m
• Japanese: トーテム (ja) (tōtemu)

• Korean: 토템 (ko) (totem)
• Lithuanian: totemas (lt) m
• Ngarrindjeri: ngartjie
• Polish: totem (pl) m
• Portuguese: totem (pt) m
• Russian: тотем (ru) (totém) m
• Slovene: totem (sl)
• Sotho: seboko (st)
• Spanish: tótem (es) m
• Turkish: totem (tr)
• Vietnamese: tô-tem (vi), vật tổ (vi)

Derived terms

• totemism
• totem pole
• totemically

Anagrams

• motet
• motte

---

German

Adjective

totem

1. inflected form of tot

---

Italian

Wikipedia ^it

Etymology

English

Noun

totem m (invariable)

1. totem

Derived terms

• totemico
• totemismo

Anagrams

• metto

---

Serbo-Croatian

Pronunciation

• IPA: /tǒteːm/
• Hyphenation: to‧tem

Noun

tòtēm m (Cyrillic spelling то̀те̄м)

1. totem

Declension

    declension of totem

	singular	plural
nominative	tòtēm	totemi
genitive	totéma	totema
dative	totemu	totemima
accusative	totema	toteme
vocative	toteme	totemi
locative	totemu	totemima
instrumental	totemom	totemima

---

Turkish

Etymology

From French totem.

Noun

totem (definite accusative totemi, plural totemler)

1. (religion) An object like an animal or tree of which the community is believed to be come in existence.

Synonyms

• ongun

Derived terms

• totemci
• totemcilik

Declension

declension of totem

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	totem	totemler
definite accusative (belirtme)	totemi	totemleri
dative (yönelme)	toteme	totemlere
locative (bulunma)	totemde	totemlerde
ablative (çıkma)	totemden	totemlerden
genitive (tamlayan)	totemin	totemlerin

possessive forms of totem

nominative	singular	plural
benim (my)	totemim	totemlerim
senin (your)	totemin	totemlerin
onun (his/her/its)	totemi	totemleri
bizim (our)	totemimiz	totemlerimiz
sizin (your)	toteminiz	totemleriniz
onların (their)	totemleri	totemleri
accusative	singular	plural
benim (my)	totemimi	totemlerimi
senin (your)	totemini	totemlerini
onun (his/her/its)	totemini	totemlerini
bizim (our)	totemimizi	totemlerimizi
sizin (your)	toteminizi	totemlerinizi
onların (their)	totemlerini	totemlerini
dative	singular	plural
benim (my)	totemime	totemlerime
senin (your)	totemine	totemlerine
onun (his/her/its)	totemine	totemlerine
bizim (our)	totemimize	totemlerimize
sizin (your)	toteminize	totemlerinize
onların (their)	totemlerine	totemlerine
locative	singular	plural
benim (my)	totemimde	totemlerimde
senin (your)	toteminde	totemlerinde
onun (his/her/its)	toteminde	totemlerinde
bizim (our)	totemimizde	totemlerimizde
sizin (your)	toteminizde	totemlerinizde
onların (their)	totemlerinde	totemlerinde
ablative	singular	plural
benim (my)	totemimden	totemlerimden
senin (your)	toteminden	totemlerinden
onun (his/her/its)	toteminden	totemlerinden
bizim (our)	totemimizden	totemlerimizden
sizin (your)	toteminizden	totemlerinizden
onların (their)	totemlerinden	totemlerinden
genitive	singular	plural
benim (my)	totemimin	totemlerimin
senin (your)	toteminin	totemlerinin
onun (his/her/its)	toteminin	totemlerinin
bizim (our)	totemimizin	totemlerimizin
sizin (your)	toteminizin	totemlerinizin
onların (their)	totemlerinin	totemlerinin