uitroep

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

uit- +‎ roep, from uitroepen (verb)

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

uitroep m (plural uitroepen, diminutive uitroepje n)

  1. an exclamation

Verb[edit]

uitroep

  1. first-person singular present indicative of uitroepen (when using a subclause)

Derived terms[edit]

Anagrams[edit]