uitwijzen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

uit +‎ wijzen

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

uitwijzen (past singular wees uit, past participle uitgewezen)

  1. to point out, indicate
  2. to prove, demonstrate
  3. to expel, exile, extradite

Conjugation[edit]

Anagrams[edit]