vera

See also Vera, verá, and Věra

English

Noun

vera (plural veras)

1. (Cockney rhyming slang) skin (rolling paper for cigarettes; from Vera Lynn)

Anagrams

• aver, AVRE, evar, rave

---

Esperanto

Adjective

vera (plural veraj, accusative singular veran, accusative plural verajn)

1. true

Related terms

• vere
• vero

---

Faroese

Pronunciation

• IPA: [ˈveːra]

Etymology

From Old Norse vera (“to be”), from vesa

Verb

vera

1. to be

Conjugation

vera, v
number	singular			plural
person	first	second	third	all
Indicative	eg	tú	hann / hon tað	vit, tit, teir / tær / tey tygum
Present	eri	ert	er	eru
Past	var	vart	var	vóru
Imperative		tú		tit
Present	—	ver !	—	verið !
Infinitive	vera
Pres. part.	verandi
Past part.	-
Supine	verið

Noun

vera f.

1. being

Declension

f1	Singular		Plural
	Indefinite	Definite	Indefinite	Definite
Nominative	vera	veran	verur	verurnar
Accusative	veru	veruna	verur	verurnar
Dative	veru	veruni	verum	verunum
Genitive	veru	verunnar	vera	veranna

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /ˈvɛːra/
• Rhymes: -ɛːra

Verb

vera strong verb (third person singular past indicative var, third person plural past indicative voru, supine verið)

1. to be

   Það er gaman að vera góður.

   It is fun being good.

   Að vera eða vera ekki.

   To be or not to be.

   Ég var kennari áður en ég gerðist stærðfræðingur.

   I was a teacher before I become a mathematician.

Derived terms

Terms derived from vera

eins og vant er vera að vera af vera á vera á bandi vera án vera eftir vera frá vera fyrir vera hjá vera inn í vera inni vera með vera til vera um vera úr vera úti vera við

það er ýmist of eða van þetta er hebreska fyrir mér eins og um var talað betri er krókur en kelda mér er flökurt vera seinn fyrir vera seinn eins og kunnugt er vera með kvef sjaldan er ein báran stök eins og komið er hvað er þetta á ensku? ekki er allt gull sem glóir sjón er sögu ríkari sinn er siður í landi hverju koma til dyranna eins og maður er klæddur ber er hver að baki, nema sér bróður eigi það er betra að hafa vaðið fyrir neðan sig vera ekki við eina fjölina felldur maður er manns gaman ber er hver að baki vera eins og álfur út úr hól

Usage notes

The subjunctive forms sé, sért, sé, séum, séuð and séu are used as other Icelandic verbs, e.g. when the situation is hypothetical. By contrast, the forms veri, verir, veri, verum, verið and veri are unique to the verb vera, in that they are used optatively to express desires; e.g., fari hann og veri means may he leave and never return, and the Islamic phrase peace be upon you is translated friður veri með þér.

Inflection

Conjugation of vera

Active voice (germynd)		singular			plural
		first	second	third	first	second	third
indicative (framsöguháttur)	present (nútið)	er	ert	er	erum	eruð	eru
	past (þátíð)	var	varst	var	vorum	voruð	voru
subjunctive (viðtengingarháttur)	present (nútið)	sé, veri	sért, verir	sé, veri	séum, verum	séuð, verið	séu, veri
	past (þátíð)	væri	værir	væri	værum	væruð	væru
infinitive (nafnháttur)		vera
imperatives (boðhættir)		active (germynd)			reflexive (miðmynd)
	singular (+ þú)	vertu			—
	plural (+ þið)	verið			—
shortened (stýfður)		ver
past participle (lýsingarháttur þátíðar)		verandi
supine (sagnbót)		active (germynd)			reflexive (miðmynd)
		verið			—

Noun

vera f. (genitive singular veru, plural verur)

1. a being, a creature
2. a stay

Declension

declension of vera

f-w1	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	vera	veran	verur	verurnar
accusative	veru	veruna	verur	verurnar
dative	veru	verunni	verum	verunum
genitive	veru	verunnar	vera	veranna

Derived terms

• geimvera
• verufræði

Anagrams

• evra

---

Italian

Adjective

vera sg.

1. feminine form of vero

Noun

vera f. (plural vere)

1. wedding ring, wedding band

Synonyms

• fede

Anagrams

• aver

---

Latin

Etymology 1

From vērus (“true”)

Pronunciation 1

• (Classical) IPA: /ˈweː.ra/

Adjective

vēra

1. nominative feminine singular of vērus
2. nominative neuter plural of vērus
3. accusative neuter plural of vērus
4. vocative feminine singular of vērus
5. vocative neuter plural of vērus

Descendants

• French: voire

Pronunciation 2

• (Classical) IPA: /ˈweː.raː/

Adjective

vērā

1. ablative feminine singular of vērus

Etymology 2

From vēr (“Spring”)

Pronunciation

• (Classical) IPA: /ˈweː.ra/

Noun

vēra n.

1. nominative plural of vēr
2. accusative plural of vēr
3. vocative plural of vēr

---

Norwegian Nynorsk

Etymology

From Old Norse vera.

Verb

vera (present tense er; past tense var; past participle vore/vori)

1. to be

   Ikkje alle kunne vera til stades.

   Not everyone could be present.

---

Old Norse

Etymology

From Old Norse vesa, from Proto-Germanic *wesanan.

Verb

vera

1. to be

Descendants

• Danish være
• Faroese vera
• Icelandic vera
• Norwegian Bokmål være
• Norwegian Nynorsk vera, vere
• Swedish vara

---

Scots

Noun

vera

1. very

Adjective

vera

1. very

Adverb

vera

1. very

---

Serbo-Croatian

Etymology 1

From Proto-Slavic *věra, from Proto-Indo-European *weh₁ros.

Alternative forms

• (Ijekavian): vjȅra
• (Ikavian): vira

Pronunciation

• IPA: /ʋêra/
• Hyphenation: ve‧ra

Noun

vȅra f. (Cyrillic spelling ве̏ра)

1. belief, faith
2. religion

Declension

    declension of vera

	singular	plural
nominative	vȅra	vere
genitive	vere	vȇrā
dative	veri	verama
accusative	veru	vere
vocative	vero	vere
locative	veri	verama
instrumental	verom	verama

Derived terms

• vèrskī

Etymology 2

From Italian vera.

Pronunciation

• IPA: /ʋêːra/
• Hyphenation: ve‧ra

Noun

vȇra f. (Cyrillic spelling ве̑ра)

1. wedding ring

Declension

    declension of vera

	singular	plural
nominative	vȇra	vere
genitive	vere	vȇrā
dative	veri	verama
accusative	veru	vere
vocative	vero	vere
locative	veri	verama
instrumental	verom	verama

---

Slovene

Etymology

From Proto-Slavic *věra, from Proto-Indo-European *weh₁ro-.

Noun

vera f.

1. religion (system of beliefs dealing with soul, deity and/or life after death)