viðvíkja
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Faroese [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: [ˈviːvʊitʃa]
Etymology [edit]
Composition of við (with) and víkja (to move, retreat)
Verb [edit]
viðvíkja
Conjugation [edit]
Conjugation of viðvíkja
| viðvíkja, v-36-2 | ||||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| Indicative | eg | tú | hann / hon tað |
vit, tit, teir / tær / tey tygum |
| Present | viðvíki | viðvíkur/ viðvíkir |
viðvíkur/ viðvíkir |
viðvíkja |
| Past | viðveik/ viðvíkti |
viðveikst/ viðvíkti |
viðveik/ viðvíkti |
viðviku/ viðvíktu |
| Imperative | tú | tit | ||
| Present | — | viðvíkj ! | — | viðvíkjið ! |
| Infinitive | viðvíkja | |||
| Pres. part. | viðvíkjandi | |||
| Past part. a26/a5 | viðvikin/ viðvíktur |
|||
| Supine | viðvikið/ viðvíkt |
|||
