Galician [edit]
vibro
- first-person singular present indicative of vibrar
Italian [edit]
vibro
- first-person singular present indicative of vibrare
Etymology [edit]
From Proto-Indo-European *weib-, *weip- (“to oscillate, swing”). Cognate with Sanskrit वेपते (vepate, “he trembles”), Avestan vip (“to throw”), Tocharian B wip- (“to shake”), Latvian veipt (“a twist”), Old English wāfian (“to be agitated, astonished, amazed”).
Pronunciation [edit]
present active vibrō, present infinitive vibrāre, perfect active vibrāvī, supine vibrātum.
- I shake, agitate, brandish.
- I launch, hurl.
- I threaten.
- I tremble, vibrate, quiver.
- I glimmer, gleam.
Inflection [edit]
| indicative |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
vibrō |
vibrās |
vibrat |
vibrāmus |
vibrātis |
vibrant |
| future |
vibrābō |
vibrābis |
vibrābit |
vibrābimus |
vibrābitis |
vibrābunt |
| imperfect |
vibrābam |
vibrābās |
vibrābat |
vibrābāmus |
vibrābātis |
vibrābant |
| perfect |
vibrāvī |
vibrāvistī |
vibrāvit |
vibrāvimus |
vibrāvistis |
vibrāvērunt |
| future perfect |
vibrāverō |
vibrāveris |
vibrāverit |
vibrāverimus |
vibrāveritis |
vibrāverint |
| pluperfect |
vibrāveram |
vibrāverās |
vibrāverat |
vibrāverāmus |
vibrāverātis |
vibrāverant |
| passive |
present |
vibror |
vibrāris |
vibrātur |
vibrāmur |
vibrāminī |
vibrantur |
| future |
vibrābor |
vibrāberis |
vibrābitur |
vibrābimur |
vibrābiminī |
vibrābuntur |
| imperfect |
vibrābar |
vibrābāris |
vibrābātur |
vibrābāmur |
vibrābāminī |
vibrābantur |
| perfect |
Use vibrātus m, vibrāta f, vibrātum n followed by the present indicative of sum. |
| future perfect |
Use vibrātus m, vibrāta f, vibrātum n followed by the future indicative of sum. |
| pluperfect |
Use vibrātus m, vibrāta f, vibrātum n followed by the imperfect indicative of sum. |
| subjunctive |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
vibrem |
vibrēs |
vibret |
vibrēmus |
vibrētis |
vibrent |
| imperfect |
vibrārem |
vibrārēs |
vibrāret |
vibrārēmus |
vibrārētis |
vibrārent |
| perfect |
vibrāverim |
vibrāverīs |
vibrāverit |
vibrāverīmus |
vibrāverītis |
vibrāverint |
| pluperfect |
vibrāvissem |
vibrāvissēs |
vibrāvisset |
vibrāvissēmus |
vibrāvissētis |
vibrāvissent |
| passive |
present |
vibrer |
vibrēris |
vibrētur |
vibrēmur |
vibrēminī |
vibrentur |
| imperfect |
vibrārer |
vibrārēris |
vibrārētur |
vibrārēmur |
vibrārēminī |
vibrārentur |
| perfect |
Use vibrātus m, vibrāta f, vibrātum n followed by the present subjunctive of sum. |
| pluperfect |
Use vibrātus m, vibrāta f, vibrātum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
| imperatives |
active |
passive |
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|
singular |
vibrā |
vibrātō |
vibrātō |
vibrāre |
vibrātor |
vibrātor |
| plural |
vibrāte |
vibrātōte |
vibrantō |
vibrāminī |
— |
vibrantor |
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
| infinitives |
vibrāre |
vibrāvisse |
vibrātūrus esse |
vibrārī |
vibrātus esse |
vibrātum īrī |
| participles |
vibrāns (vibrantis) |
— |
vibrātūrus-ra, -rum |
— |
vibrātus-a, -um |
vibrandus-nda, -ndum |
Derived terms [edit]
Descendants [edit]
Spanish [edit]
vibro (infinitive vibrar)
- First-person singular (yo) present indicative form of vibrar.