vierkant
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Dutch [edit]
Pronunciation [edit]
Etymology [edit]
Compound of vier (four) + kant (side).
Adjective [edit]
vierkant (comparative vierkanter, superlative vierkantst)
Derived terms [edit]
Noun [edit]
vierkant n (plural vierkanten, diminutive vierkantje)