vista

See also višta, and vištą

English

Wikipedia

Etymology

From Italian vista (“view, sight”), from visto, past participle of vedere (“to see”), from Latin vidēre, present active infinitive of videō (“I see”). Compare vision, video.

Pronunciation

• IPA: /ˈvɪstə/

Noun

vista (plural vistas)

1. A distant view or prospect, especially one seen through some opening, avenue or a passage
2. A site offering such a view.
3. (figuratively) A vision, a view presented to the mind in prospect or in retrospect by the imagination.

   a vista of pleasure to come

   dim vistas of the past

Translations

A distant view or prospect

Danish: udsigt (da) c., vue (da) n. Finnish: näköala (fi) French: vue (fr) f. German: Aussicht (de) f. Italian: prospettiva (it) f., vista (it) f.

Portuguese: vista (pt) Russian: вид (ru) m., перспектива (ru) f. Spanish: vista (es) f. Swedish: utsikt (sv) c.

A site offering such a view

Finnish: näköala (fi) Portuguese: vista (pt)

Spanish: vista (es) f.

Derived terms

• vistaed

Related terms

• visto

References

• vista in The Century Dictionary, The Century Co., New York, 1911
• “vista” in OED Online, Oxford University Press, 1989.

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /ˈvɪsta/
• Rhymes: -ɪsta

Verb

vista weak verb (third person singular past indicative vistaði, supine vistað)

1. (ambitransitive, with accusative) to place, to find a place for
2. (ambitransitive, with accusative, computing) to save a document, a file, pages etc.

   Ég vistaði myndirnar sem þú sendir mér.

   I saved the pictures you sent me.

   Ég kann ekki að vista myndir af Netinu.

   I don't know how to save images from the Internet.

Conjugation

vista — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að vista
supine (sagnbót)		vistað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		vistandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég vista	við vistum	present (nútíð)	ég visti	við vistum
	þú vistar	þið vistið		þú vistir	þið vistið
	hann, hún, það vistar	þeir, þær, þau vista		hann, hún, það visti	þeir, þær, þau visti
past (þátíð)	ég vistaði	við vistuðum	past (þátíð)	ég vistaði	við vistuðum
	þú vistaðir	þið vistuðuð		þú vistaðir	þið vistuðuð
	hann, hún, það vistaði	þeir, þær, þau vistuðu		hann, hún, það vistaði	þeir, þær, þau vistuðu
imperative (boðháttur)	vista (þú)	vistið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	vistaðu	vistiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

vistast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að vistast
supine (sagnbót)		vistast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		vistandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég vistast	við vistumst	present (nútíð)	ég vistist	við vistumst
	þú vistast	þið vistist		þú vistist	þið vistist
	hann, hún, það vistast	þeir, þær, þau vistast		hann, hún, það vistist	þeir, þær, þau vistist
past (þátíð)	ég vistaðist	við vistuðumst	past (þátíð)	ég vistaðist	við vistuðumst
	þú vistaðist	þið vistuðust		þú vistaðist	þið vistuðust
	hann, hún, það vistaðist	þeir, þær, þau vistuðust		hann, hún, það vistaðist	þeir, þær, þau vistuðust
imperative (boðháttur)	vistast (þú)	vistist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	vistastu	vististi *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

vistaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	vistaður	vistuð	vistað		vistaðir	vistaðar	vistuð
accusative (þolfall)	vistaðan	vistaða	vistað		vistaða	vistaðar	vistuð
dative (þágufall)	vistuðum	vistaðri	vistuðu		vistuðum	vistuðum	vistuðum
genitive (eignarfall)	vistaðs	vistaðrar	vistaðs		vistaðra	vistaðra	vistaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	vistaði	vistaða	vistaða		vistuðu	vistuðu	vistuðu
accusative (þolfall)	vistaða	vistuðu	vistaða		vistuðu	vistuðu	vistuðu
dative (þágufall)	vistaða	vistuðu	vistaða		vistuðu	vistuðu	vistuðu
genitive (eignarfall)	vistaða	vistuðu	vistaða		vistuðu	vistuðu	vistuðu

Usage notes

• The computing word vista (“save”) enjoys limited popularity in informal spoken language, where the direct English loan word seiva (from English save) is often used instead, though usually considered substandard in more formal or written contexts.

---

Italian

Etymology

From Latin vista, past participle of the verb videre.

Adjective

vista sg.

1. feminine form of visto

Noun

vista f. (plural viste)

1. sight, eyesight
2. a view

Related terms

• a vista

Verb

vista

1. feminine singular past participle of vedere
2. third-person singular present indicative of vistare
3. second-person singular imperative of vistare

Anagrams

• stavi, stiva, svita, vasti

---

Latvian

Noun

vista

1. chicken
2. hen

Fourth declension noun

	singular	plural
nominative	vista	vistas
genitive	vistas	vistu
dative	vistai	vistām
accusative	vistu	vistas
locative	vistā	vistās

---

Romansch

Noun

vista f. (plural vistas)

1. (anatomy) cheek

---

Spanish

Etymology

From the Latin *vista, from Latin vidēre

Pronunciation

• IPA: /ˈbista/

Adjective

vista f. (masculine visto, feminine plural vistas, masculine plural vistos)

1. feminine form of visto

Noun

vista f. (plural vistas)

1. sight
2. view
3. (law) trial

Derived terms

• comida a la vista
• hasta la vista
• tierra a la vista
• vistazo

Related terms

• véase
• véanse
• ver
• visión
• visible
• vistilla
• visual
• proveer
• visitar

See also

• visto

Verb

vista (infinitive vestir)

1. Formal second-person singular (usted) imperative form of vestir.
2. First-person singular (yo) present subjunctive form of vestir.
3. Formal second-person singular (usted) present subjunctive form of vestir.
4. Third-person singular (él, ella, also used with usted^?) present subjunctive form of vestir.

Verb

vista f. (masculine visto, feminine plural vistas, masculine plural vistos, infinitive ver)

1. Past participle of ver.