vogel

See also vogël, vögel, Vogel, and Vögel

Dutch

Picture dictionary

dier

roofvogel papegaai zangvogel loopvogel zeevogel kustvogel watervogel

Alternative forms

• veugel (obsolete)

Etymology

From Old Dutch fogal, vogal, from Proto-Germanic *fuglaz. Cognate with English: fowl, Swedish: fågel.

Pronunciation

• audio

  (file)

Noun

vogel m. (plural vogels or vogelen, diminutive vogeltje)

1. A bird, feathered animal
2. A gaai, a feathered target in archery or shooting
3. (figuratively) A dude

Derived terms

gevogelte n. loopvogel m. pechvogel m. plukvogel m. rare vogel speelvogel m. stormvogel m. struisvogel m. trekvogel m. vliegvogel m. vogelaar m. vogelachtig (adjective) vogelbek

vogelbekdier n. vogelen (verb) vogelkers vogelknip vogelkooi vogelkunde vogellijm vogelmarkt vogelmelk vogelmelker vogelmier vogelnest n. vogelpest

vogelperspectief n. vogelpik vogelrek vogelroer vogelschieten vogelschrik vogelslag vogelspin vogelstand vogeltjesdans m. vogeltjesmarkt vogeltjeszaad n.

vogelvanger vogelvangst vogelverschrikker vogelvlucht vogelvriend m. vogelvrij (adjective) vogelwet vogelzaad n. vogelzang watervogel m. zangvogel m. zwemvogel m.

References

• M. J. Koenen & J. Endepols, Verklarend Handwoordenboek der Nederlandse Taal (tevens Vreemde-woordentolk), Groningen, Wolters-Noordhoff, 1969 (26th edition) [Dutch dictionary in Dutch]

Anagrams

• golve, vloge, volge