vogel

See also vogël, vögel, Vogel, and Vögel

Dutch

Picture dictionary

dier

roofvogel

papegaai

zangvogel

loopvogel

zeevogel

kustvogel

watervogel

Alternative forms

• veugel (obsolete)

Etymology

From Old Dutch fogal, vogal, from Proto-Germanic *fuglaz. Cognate with Low German Vagel, German Vogel, West Frisian fûgel, English fowl, Danish fugl, Swedish fågel.

Pronunciation

• audio

  (file)

Noun

vogel m (plural vogels or vogelen, diminutive vogeltje)

1. A bird, feathered animal
2. A gaai, a feathered target in archery or shooting
3. (figuratively) A dude

Derived terms

gevogelte n loopvogel m pechvogel m plukvogel m rare vogel speelvogel m stormvogel m struisvogel m trekvogel m vliegvogel m vogelaar m vogelachtig (adjective) vogelbek

vogelbekdier n vogelen (verb) vogelkers vogelknip vogelkooi vogelkunde vogellijm vogelmarkt vogelmelk vogelmelker vogelmier vogelnest n vogelpest

vogelperspectief n vogelpik vogelrek vogelroer vogelschieten vogelschrik vogelslag vogelspin vogelstand vogeltjesdans m vogeltjesmarkt vogeltjeszaad n

vogelvanger vogelvangst vogelverschrikker vogelvlucht vogelvriend m vogelvrij (adjective) vogelwet vogelzaad n vogelzang watervogel m zangvogel m zwemvogel m

References

• M. J. Koenen & J. Endepols, Verklarend Handwoordenboek der Nederlandse Taal (tevens Vreemde-woordentolk), Groningen, Wolters-Noordhoff, 1969 (26th edition) [Dutch dictionary in Dutch]

Anagrams

• golve, vloge, volge