voortplanten

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From voort +‎ planten.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

voortplanten (past singular plantte voort, past participle voortgeplant)

  1. (reflexive) to procreate, to reproduce
  2. (reflexive) to propagate
    Zonder tussenstof kan het geluid zich niet voortplanten.
    Without medium sound can not propagate.

Conjugation[edit]

Derived terms[edit]