voverė
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Lithuanian [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-European *wewer-. Baltic cognates include Latvian vāvere, Old Prussian weware and the Samogitian dialect's vuoverie. Other Indo-European cognates include Latin vīverra (“ferret”) and Polish wiewiórka.
Pronunciation [edit]
- IPA: [ʋoʋʲɛˈɾʲeː]
Noun [edit]
voverė̃ f (plural vóverės) stress pattern 3
Declension [edit]
declension of voverė
| singular (vienaskaita) | plural (daugiskaita) | |
|---|---|---|
| nominative (vardininkas) | voverė̃ | vóverės |
| genitive (kilmininkas) | voverė̃s | voverių̃ |
| dative (naudininkas) | vóverei | voverė́ms |
| accusative (galininkas) | vóverę | vóveres |
| instrumental (įnagininkas) | vóvere | voverėmìs |
| locative (vietininkas) | voverėjè | voverėsè |
| vocative (šauksmininkas) | vóvere | vóverės |