wikt

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Polish[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

wikt m (archaic, literary)

  1. food
    • 1893, Aleksander Wybranowski, Dawne dzieje
      Jedzenie składało się codziennie z obiadu i bochenka chleba, a później wpuszczany był rano przy odmienianiu wody i naczynia preclarz z wódką i kielbaskami, by, jeśli u kogo znalazł się jeszcze jaki grosz, mógł mieć za niego śniadanie. [] lub kluski na przemianę — lecz nie wszędzie jednaki; w drugiej izbie, gdzie byli chłopi, szewcy, kowale i tym podobni rzemieślnicy, wikt z kryminału, o 6-ej wieczór, ziemniaki w mundurach i kasza z łojem; w trzeciej zaś ten sam obiad co u nas — a mozna bylo miec i swój wikt.
    • 2011, Włodzimierz Dajcz, Odłamki czasu, Warszawska Firma Wydawnicza (ISBN 9788378050445), page 141
      Koń poddawał się woli opiekuna parskając wesoło i przydeptując nogami. Zanim w żłobie ukazało się dno gospodarz zdążył przygotować wóz do drogi. Na wozie stał żłobek z zapasową porcja końskiego wiktu, leżało radło i lekkie brony.
  2. support (financial help)
    • 1955, Ignacy Maciejowski, Dziela wybrane: Matka. Bajecznie Kolorowa
      Starszy dobrze się uczy — rzekł przeor — jeśli będzie pierwszy, klasztor weźmie go na swój wikt i da stancję w klasztorze.

Declension[edit]

External links[edit]

  • wikt” in Polish dictionaries at PWN