yer

See also -yer, and YER

English

Etymology

Representing an imprecise, unstressed pronunciation of you, your and you're.

Pronunciation

• Audio (US)

  (file)

Pronoun

yer slang or dialectal in all the senses given below

1. (UK, slang) your
   • 1991, Thomas Hayden, The Killing Frost, London: Random Century Group

     'Make yer way down to the station,' he said.

2. (slang, rare) you
   • 1992, Mary Jane Staples, Sergeant Joe, London: Corgi Books

     'Still, yer got nice looks,' said Ella.

Adverb

yer

1. (UK, slang) yeah; yes

Contraction

yer

1. (UK, slang) you're
   • 1991, Kathleen Dayus, Where There's Life, London: Virago Press Ltd

     Yer a lotta nosey parkers.

See also

• ya
• jer
• yerself

Anagrams

• rye, yre

---

Breton

Pronunciation

• IPA: /ˈjeːʁ/

Noun

yer f

1. Plural form of yar.

---

Cornish

Noun

yer f pl

1. Plural form of yar

---

Crimean Tatar

Noun

yer

1. earth.
2. place, location.

Declension

    declension of yer

nominative	yer
genitive	yerniñ
dative	yerge
accusative	yerni
locative	yerde
ablative	yerden

References

• Useinov & Mireev Dictionary, Simferopol, Dolya, 2002 [1]

---

Scots

Pronoun

yer

1. your

---

Turkish

Etymology

From Old Turkic, from Proto-Turkic.

Noun

yer (definite accusative yeri, plural yerler)

1. place, location

Declension

declension of yer

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	yer	yerler
definite accusative (belirtme)	yeri	yerleri
dative (yönelme)	yere	yerlere
locative (bulunma)	yerde	yerlerde
ablative (çıkma)	yerden	yerlerden
genitive (tamlayan)	yerin	yerlerin

possessive forms of yer

nominative	singular	plural
benim (my)	yerim	yerlerim
senin (your)	yerin	yerlerin
onun (his/her/its)	yeri	yerleri
bizim (our)	yerimiz	yerlerimiz
sizin (your)	yeriniz	yerleriniz
onların (their)	yerleri	yerleri
accusative	singular	plural
benim (my)	yerimi	yerlerimi
senin (your)	yerini	yerlerini
onun (his/her/its)	yerini	yerlerini
bizim (our)	yerimizi	yerlerimizi
sizin (your)	yerinizi	yerlerinizi
onların (their)	yerlerini	yerlerini
dative	singular	plural
benim (my)	yerime	yerlerime
senin (your)	yerine	yerlerine
onun (his/her/its)	yerine	yerlerine
bizim (our)	yerimize	yerlerimize
sizin (your)	yerinize	yerlerinize
onların (their)	yerlerine	yerlerine
locative	singular	plural
benim (my)	yerimde	yerlerimde
senin (your)	yerinde	yerlerinde
onun (his/her/its)	yerinde	yerlerinde
bizim (our)	yerimizde	yerlerimizde
sizin (your)	yerinizde	yerlerinizde
onların (their)	yerlerinde	yerlerinde
ablative	singular	plural
benim (my)	yerimden	yerlerimden
senin (your)	yerinden	yerlerinden
onun (his/her/its)	yerinden	yerlerinden
bizim (our)	yerimizden	yerlerimizden
sizin (your)	yerinizden	yerlerinizden
onların (their)	yerlerinden	yerlerinden
genitive	singular	plural
benim (my)	yerimin	yerlerimin
senin (your)	yerinin	yerlerinin
onun (his/her/its)	yerinin	yerlerinin
bizim (our)	yerimizin	yerlerimizin
sizin (your)	yerinizin	yerlerinizin
onların (their)	yerlerinin	yerlerinin

predicative forms of yer

simple present	singular	plural
ben (I am)	yerim	yerlerim*
sen (you are)	yersin	yerlersin*
o (he/she/it is)	yer / yerdir	yerler* / yerlerdir*
biz (we are)	yeriz	yerleriz
siz (you are)	yersiniz	yerlersiniz
onlar (they are)	yerler	yerlerdir
simple past	singular	plural
ben (I was)	yerdim	yerlerdim*
sen (you were)	yerdin	yerlerdin*
o (he/she/it was)	yerdi	yerlerdi*
biz (we were)	yerdik	yerlerdik
siz (you were)	yerdiniz	yerlerdiniz
onlar (they were)	yerdiler	yerlerdi
indirect / unwitnessed past	singular	plural
ben (I was)	yermişim	yerlermişim*
sen (you were)	yermişsin	yerlermişsin*
o (he/she/it was)	yermiş	yerlermiş*
biz (we were)	yermişiz	yerlermişiz
siz (you were)	yermişsiniz	yerlermişsiniz
onlar (they were)	yermişler	yerlermiş
*Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations. Note: Plural forms are not used with adjectives.

See also

• yer yer