zurriar

Spanish

Etymology

Onomatopoeic.

Verb

zurriar (first-person singular present zurrío, first-person singular preterite zurrié, past participle zurriado)

1. to buzz, whirr.

Conjugation

    Conjugation of zurriar (See Appendix:Spanish verbs)

Rule: stressed í in certain conjugations; monosyllabic infinitives receive no written accent in certain conjugations.

infinitive			zurriar
gerund			zurriando
past participle			zurriado
		singular			plural
		1st person	2nd person	3rd person	1st person	2nd person	3rd person
indicative		yo	tú	él/ella usted	nosotros	vosotros	ellos/ellas ustedes
	present	zurrío	zurrías	zurría	zurriamos	zurriáis	zurrían
	imperfect	zurriaba	zurriabas	zurriaba	zurriábamos	zurriabais	zurriaban
	preterite	zurrié	zurriaste	zurrió	zurriamos	zurriasteis	zurriaron
	future	zurriaré	zurriarás	zurriará	zurriaremos	zurriaréis	zurriarán
	conditional	zurriaría	zurriarías	zurriaría	zurriaríamos	zurriaríais	zurriarían
subjunctive		yo	tú	él/ella usted	nosotros	vosotros	ellos/ellas ustedes
	present	zurríe	zurríes	zurríe	zurriemos	zurriéis	zurríen
	imperfect (ra)	zurriara	zurriaras	zurriara	zurriáramos	zurriarais	zurriaran
	imperfect (se)	zurriase	zurriases	zurriase	zurriásemos	zurriaseis	zurriasen
	future	zurriare	zurriares	zurriare	zurriáremos	zurriareis	zurriaren
imperative		—	tú	usted	nosotros	vosotros	ustedes
	affirmative		zurría	zurríe	zurriemos	zurriad	zurríen
	negative		no zurríes	no zurríe	no zurriemos	no zurriéis	no zurríen

Other verbs with this conjugation:

[+] Spanish verbs ending in -ar (conjugation i-í)