öv

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: ov, OV, óv, and øv

Hungarian[edit]

Etymology[edit]

From the same Proto-Finno-Ugric *wiŋä as Finnish vyö and Estonian vöö.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

öv ‎(plural övek)

  1. belt

Declension[edit]

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative öv övek
accusative övet öveket
dative övnek öveknek
instrumental övvel övekkel
causal-final övért övekért
translative övvé övekké
terminative övig övekig
essive-formal övként övekként
essive-modal
inessive övben övekben
superessive övön öveken
adessive övnél öveknél
illative övbe övekbe
sublative övre övekre
allative övhöz övekhez
elative övből övekből
delative övről övekről
ablative övtől övektől
Possessive forms of öv
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. övem öveim
2nd person sing. öved öveid
3rd person sing. öve övei
1st person plural övünk öveink
2nd person plural övetek öveitek
3rd person plural övük öveik

Derived terms[edit]


Lombard[edit]

Etymology[edit]

From Latin ōvum, from Proto-Indo-European *h₂ōwyóm.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

öv m ‎(invariable)

  1. (biology, zoology, food and drink) egg

Romansch[edit]

Alternative forms[edit]

  • (Rumantsch Grischun, Sutsilvan, Surmiran) ov
  • (Sursilvan) iev

Etymology[edit]

From Latin ōvum, from Proto-Indo-European *h₂ōwyóm.

Noun[edit]

öv m (plural övs)

  1. (Puter, Vallader, biology, zoology, foods) egg

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From övmek ‎(to compliment, commend).

Verb[edit]

öv

  1. imperative of övmek