üğü

Salar

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *ǖgi. Cognate to Turkmen hüwi.

Pronunciation

• (Xunhua, Qinghai) IPA^(key): /uɣu/
• (Ashinu, Hualong, Qinghai) IPA^(key): /yɣe/

Noun

üğü (3rd person possessive üğüsi, plural üğüler)

1. owl, horned owl

   Synonym: biyaquş

References

• 林莲云 [Lin Lianyun] (1985), “üğü”, in 撒拉语简志 [A Brief History of Salar]‎^[1], Beijing: 民族出版社: 琴書店, →OCLC, pages 10, 121
• Dwyer, Arienne M. (2007), “üğü”, in Salar: A Study in Inner Asian Language Contact Processes: Part I: Phonology‎^[2], 1st edition, Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, →ISBN, page 250
• Ma, Chengjun; Han, Lianye; Ma, Weisheng (December 2010), “üğü”, in 米娜瓦尔 艾比布拉 (Minavar Abibra), editor, 撒维汉词典 (Sāwéihàncídiǎn) [Salar-Uyghur-Chinese dictionary] (in Chinese), 1st edition, Beijing, →ISBN, page 295
• 马伟 (Ma Wei) (2016), “üğü”, in 濒危语言——撒拉语研究 [Endangered Languages ​​- Salar Language Studies], 青海 (Qinghai): 青海师范大学 (Qinghai Normal University), Unpublished finalized project manuscript (国家社会科学基金项目结项稿, 定稿; National Social Science Fund of China), page 264

Turkish

Alternative forms

• öğü, uğu, ükü

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish اوكو (üğü, üyü), from Proto-Turkic *ǖgi (“owl”).

Pronunciation

• Hyphenation: ü‧ğü

Noun

üğü (definite accusative üğüyü, plural üğüler)

1. owl, any of various birds of prey of the order Strigiformes

   Synonym: baykuş

Declension

Declension of üğü

singular plural nominative üğü üğüler definite accusative üğüyü üğüleri dative üğüye üğülere locative üğüde üğülerde ablative üğüden üğülerden genitive üğünün üğülerin Possessive forms nominative singular plural 1st singular üğüm üğülerim 2nd singular üğün üğülerin 3rd singular üğüsü üğüleri 1st plural üğümüz üğülerimiz 2nd plural üğünüz üğüleriniz 3rd plural üğüleri üğüleri definite accusative singular plural 1st singular üğümü üğülerimi 2nd singular üğünü üğülerini 3rd singular üğüsünü üğülerini 1st plural üğümüzü üğülerimizi 2nd plural üğünüzü üğülerinizi 3rd plural üğülerini üğülerini dative singular plural 1st singular üğüme üğülerime 2nd singular üğüne üğülerine 3rd singular üğüsüne üğülerine 1st plural üğümüze üğülerimize 2nd plural üğünüze üğülerinize 3rd plural üğülerine üğülerine locative singular plural 1st singular üğümde üğülerimde 2nd singular üğünde üğülerinde 3rd singular üğüsünde üğülerinde 1st plural üğümüzde üğülerimizde 2nd plural üğünüzde üğülerinizde 3rd plural üğülerinde üğülerinde ablative singular plural 1st singular üğümden üğülerimden 2nd singular üğünden üğülerinden 3rd singular üğüsünden üğülerinden 1st plural üğümüzden üğülerimizden 2nd plural üğünüzden üğülerinizden 3rd plural üğülerinden üğülerinden genitive singular plural 1st singular üğümün üğülerimin 2nd singular üğünün üğülerinin 3rd singular üğüsünün üğülerinin 1st plural üğümüzün üğülerimizin 2nd plural üğünüzün üğülerinizin 3rd plural üğülerinin üğülerinin Predicative forms singular plural 1st singular üğüyüm üğülerim 2nd singular üğüsün üğülersin 3rd singular üğü üğüdür üğüler üğülerdir 1st plural üğüyüz üğüleriz 2nd plural üğüsünüz üğülersiniz 3rd plural üğüler üğülerdir

Further reading

• Çağbayır, Yaşar (2007), “üğü”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 5035